اسمهایی که خداوند سبحان به آدم(ع) آموخت چه بود؟ | سوال 12 متشابهات
پرسش 12: اسمهایی که خداوند سبحان به آدم(ع) آموخت.
نامهایی که خداوند سبحان و متعال به آدم(ع) آموخت چه بود؟
پاسخ: اسماء الله را به او آموخت؛ یعنی چیزی از حقیقتش را که فرشتگان طاقت شناختش را نداشتند به او آموخت، و حقیقت اسماء الله در خلق را به او آموخت. محمد و آل محمد(ع) و انبیا و فرستادگان(ع) اسامی خدا در خلقاند؛ یعنی تجلّی و ظهور نامهای خدای سبحان و متعال.[1]
همانطور که تمامی موجودات تجلّی و ظهور اسماء الله هستند، حتی فرشی که روی آن مینشینیم[2] و از آنجا که فطرت آدم و یا انسان به طور عام، او را به مراتبی بسیار بالاتر از فرشتگان برای شناخت اسماء الله شایسته میسازد، آدم(ع) برتر از فرشتگان بود، و همچنین هر انسانی که به سوی خدا حرکت کند و به معرفت اسماء الله سبحان برسد نیز همینگونه میباشد.
«فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ»[3]
(به يکتاپرستی روی به دين بیاور. فطرتی است که خدا همه را بر آن فطرت بيافريده است و در آفرينش خدا تغييری نيست. دين پاک و پايدار اين است ولی بيشتر مردم نمیدانند).
پی نوشت ها:
[1]– از ابوعبدالله دربارهی این سخن خداوند متعال «وَلِلهِ الأَسْمَاء الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا» (از آنِ خداوند است نيکوترين نامها. به آن نامهايش بخوانيد) روایت شده است که فرمود: «به خدا سوگند ما همان نامهای نیکوتر خداوند هستیم که خداوند هیچ عملی را از بندگان نمیپذیرد مگر به واسطهی شناخت و معرفت ما». کافی: ج 1 ص 143.
[2]– اشارهای به این حدیث امام صادق(ع) دارد که میفرماید: «…. زمینها، کوهها، درهها و بستر رودها» سپس به فرش زیرش نظر کرد و فرمود: «و این فرش هم از جمله مواردی بوده که به او تعلیم داد».بحارالانوار: ج11 ص146.
[3]– روم: 30.