• يماني آل محمد (عليه السلام) فرمود : در کلامم تدبر کنيد ، اي کساني که ادعاي طلب و جستجوي حق را مي‌ کنيد . آمده‌ ام تا بر حق شهادت دهم . و حق را روشن کنم . هرگز نيامده ام تا مردم از من تبعيت کنند . هدفم روشن کردن حق ، و جدا کردن باطل است . پس به همين خاطر مي‌ گويم : کسي از من توقع سازش و چاپلوسي نداشته باشد . هيهات که ما حتي مقداري از حق را فروگذاريم ، و قسمتي از باطل را رها سازيم ، براي آن که کسي ما را بخواهد ، يا کسي را راضي کنيم ، که براي ابرار هيچ چيزي بهتر از آنچه نزد خداوند است نمي باشد

روایاتی در باب خروج و ویژگی های انقلابیان در رکاب مهدی(ع) .

کوثر الأنصار

اللهم إلحقنا بالصالحین.

بسم الله الرحمن الرحیم

و صلی الله علی محمد و آل محمد الائمه و المهدیین

(یوم الخلاص ص 270):

عن النبی (ص): (فی اصحاب المهدی (ع)) و له بالطالقان کنوز لا ذهب و لا فضة الا خیول مطهمة و رجال مسومة یجمع الله عزوجل له من اقاصی البلاد علی عدد اهل بدر ثلاثمئة و ثلاثة عشر رجلا.

رسول اکرم (ص) فرمود: (درباره ی اصحاب حضرت مهدی (ع)) و مهدی (ع) در طالقان گنجهایی دارد که نه از طلا است و نه از نقره جز اسبهای و مردان نشاندار خدای عزوجل برای او از دورترین شهرها افرادی به شماره مسلمانان مبارز جنگ بدر که سیصد و سیزده نفر بودند جمع می کند.

(اخرجه ابوعبداله نعیم بن حماد و عقدالدرر ص 123):

عن عبدالله بن عباس (رض) قال: یبعث الله المهدی بعد ایاس و حتی تقول الناس لامهدی و انصاره من اهل الشام عدتهم ثلاثمائة و خمسة عشر رجلا عدة اصحاب بدر یسیرون الیه من الشام حتی یستخرجوه من بطن مکة من دار عند الصفا فیبایعونه کرها یصلی بهم رکعتین صلاة المسافر عند المقام ثم یصعد المنبر.
بنقل از عبدالله بن عباسی (رض) گفت: خدا مهدی (ع) را پس از یأس و نومیدی مبعوث می فرماید یأس و نومیدی به حدی باشد که مردم گویند مهدی (ع) وجود ندارد و یاران حضرت از اهل شام باشند شماره ی آنان سیصد و پانزده مرد به شماره ی اصحاب بدر از شام بسوی او روند و او را از درون مکه معظمه از خانه ای که در صفا است بیرون آورند و با او بیعت کنند و حضرت دو رکعت نماز یعنی نماز مسافر در مقام با آنان می خواند و سپس به منبر می رود.

(اخرجه الحاکم فی مستدرکه و عقدالدرر ص 131):

عن محمد بن الحنفیة قال: کنا عند علی (ع) فسأله رجل عن المهدی فقال: هیهات ثم عقد بیده سبعا فقال: ذاک یخرج فی آخرالزمان اذا قال الرجل: الله الله قتل فیجمع الله تعالی له قوما قزع کقزع السحاب یؤلف الله بین قلوبهم لا یستوحشون الی احد و لا یفرحون بلحد دخل فیهم علی عدة اصحاب بدر لم یسبقهم الأولون و لا یدرکهم الاخرون علی عدد اصحاب طالوت الذین جاوزوا معه النهر.


بنقل از محمد بن الحنفیه (ع) گفت: ما در محضر حضرت امیرالمؤمنین (ع) بودیم مردی درباره ی حضرت مهدی (ع) سؤال کرد. حضرت فرمود: هرگز. سپس هفت بار دست خود را گره زد و فرمود: او در آخرالزمان خروج می کند در زمانی که مرد گوید: الله الله کشته شد. پس خدای تعالی برای او قومی را جمع کند که مانند ابر. توده توده باشند در میان دلهای ایشان الفت ایجاد می کند که ترس از احدی نخواهند داشت و مسرور و شادی هم به کسی ندارند به شماره ی اصحاب بدر که گذشتگان بر آنان سبقت نگیرند و آیندگان آنان را اداک ننمایند به شماره یاران طالوت باشند که با او از نهر گذشتند.

(یوم الخلاص ص 258):

عن الجواد (ع): راویا عن آبائه عن النبی (ص): مع القائم صحیفة مختومة فیها عدد من اصحابه باسمائهم و بلدانهم و طبائهم و حلاهم و کناهم، هم کرارون مجدون فی طاعة الله و طاعته.

امام جواد محمد بن علی صلوات الله و سلامه علیها از پدران بزرگوار خود (ع) از حضرت رسول اکرم (ص) فرمود: با مهدی (ع) ورقه ای مهر خورده که شماره اصحابش با نامهای آنان و شهرها و طبیعت ها و آرایه ها و کنیه های ایشان در آن ثبت است و آنان کرار و با جدیت در طاعت خدا و طاعت او باشند.

(اخرجه نعیم بن حماد فی الفتن و عقدالدرر ص 145):

عن جابر، عن، ابی جعفر محمد بن علی (ع) قال: یظهر المهدی (ع) بمکة عند العشاء و معه رایة رسول الله (ص) و قمیصه، و سیفه وعلامات و نور و بیان فاذا صلی العشاء نادی باعلی صوته، یقول: اذکرکم الله ایها الناس و مقامکم بین یدی ربکم فقد اتخذ الحجة و بعث الأنبیاء و انزل الکتاب و امرکم ان لا تشرکوا به شیئا، و ان تحافظوا علی طاعته و طاعة رسوله و ان تحیوا ما احیی القران و تمیتوا ما امات و تکونوا اعوانا علی المهدی و وزیرا علی التقوی فان الدنیا قددنا فناؤها و زوالها و اذنت بالوداع و انی ادعوکم ال الله و الی رسوله و العمل بکتابه و اماتة الباطل و احیاء سنته فیظهر فی ثلاثمائة و ثلاثة عشر عدة اهل بدر علی غیر میعاد و قزعا کقزع الخریف و رهبان باللیل اسد بالنهار فیفتح الله تعالی للمهدی (ع) ارض الحجاز و یستخرج من کان فی السجن من بنی هاشم. وتنزل الرایات السود الکوفة فتبعث بالبیعة الی المهدی (ع) و یبعث المهدی جنوده فی الافاق و یمیت الجور و اهله و یستقیم له البلدان و یفتح الله علی یدیه القسطنطینیة.

بنقل از جابر از امام ابی جعفر محمد بن علی الباقر (ع) فرمود: مهدی (ع) در مکه مکرمه بهنگام عشاء ظاهر می شود و پرچم رسول خدا (ص) و پیراهن و شمشیر حضرت با او است و نشانه ها و نور و بیان دارد. چون نماز عشاء بگذارد با صدای بلند فریاد برکشد و فرماید: ای مردم شما و جایگاه شما را در پیشگاه پروردگار به یاد شما می آوردم خدا حجت را تمام کرده و پیغمبران (ع) مبعوث فرموده و کتاب فرستاده و شما را فرمان داده که به او شرک نورزید و اطاعت او و اطاعت رسولش (ص) را حفظ کنید و آنچه را که قرآن کریم زنده کرده زنده کنید و آنچه می میراند. بمیراند و کمک بر هدایت باشید و یاوری و تقوی کنید زیرا فناء و نابودی دنیا نزدیک شده و اعلام وداع کرده و من شما را بسوی خدا و پیغمبرش (ص) و عمل کردن به کتابش و به از بین بردن باطل و زنده کردن سنتش دعوت می کنم. پس حضرت با سیصد و سیزده تن بشماره ی اهل بدر ظاهر می شود و بدون وعده یارانش مثل ابرهای پاییزی دسته دسته راهبان شب و شیران روز باشند خدای تعالی برای مهدی (ع) زمین حجاز می گشاید و حضرت هر کس از بنی هاشم را که در زندان باشد بیرون آورد و پرچم های سیاه به کوفه فرود آیند و دعوت به بیعت مهدی (ع) کنند و مهدی (ع) لشکریانش را در آفاق پراکنده سازد و ظلم و ظالم را از میان می برد و شهرها به فرمان او درآیند و خدا با دستهای او قسطنطینیه را فتح کند.


(منتخب الاثر ص 263 و یوم الخلاص ص 224):

عن الصادق (ع) فی حدیث... ان البلایا مدفوعة عن قوم و اهلها و سیأتی زمان تکون بلدة قم و اهلها حجة علی الخلائق و ذلک فی زمن غیبة قائمنا الی ظهوره و لو لا ذلک لساخت الارض باهلها. ان الملائکة لتدفع البلایا عن قم و اهلها و ما یقصدها جبار بسوء الا قصمه قاصم الجبارین، و شغله عنهم بداهیة او بمصیبة او عدو. و ینسی الله الجبارین من دولتهم ذکر قم و اهلها کما نسوا ذکر الله.

امام صادق (ع) در ضمن حدیثی فرمود... همانا بلاء و گرفتاری از قم و ساکنانش رفع شده و زمانی فرا می رسد که شهر قم و ساکنانش حجت بر همه ی مردم باشند و این امر در زمان غیبت قائم ما (ع) تا زمان ظهورش خواهد بود و اگر سنگین نباشد زمین ساکنانش را فرو خواهد برد. همانا فرشتگان بلایا از قم و ساکنانش دفع می کنند و هیچ ستمگری نیست که قصد درباره ی آنجا داشته باشد جز آنکه خدای درهم شکننده ی قدرت جباران او را در هم شکنند و با پیش آوردن گرفتاری یا مصیبت یا دشمن او را
سرگرم و مشغول سازد و موجب شود که قم و ساکنانش را از یاد ببرند چنانکه آنها خدا فراموش کرده باشند.


(یوم الخلاص ص 258):

عن امیرالمؤمنین (ع) (فی اصحاب المهدی (ع)): الا بابی و امی من عدة اسماؤهم فی السماء معروفة و فی الارض مجهولة.

امیرالمؤمنین (ع) (در اصحاب حضرت مهدی (ع)) فرمود: هان پدر و مادرم فدای گروهی باد که نامهایشان در آسمان معروف و در زمین مجهول است.

(یوم الخلاص ص 263):

قال الباقر (ع): یظهر فی ثلاثماة و ثلاث عشر رجلا عدة اهل بدر علی غیر میعاد قزعا کقزع الخریف.

امام باقر (ع) فرمود: حضرت مهدی (ع) با سیصد و سیزده تن بشماره ی اهل بدر ظهور می کند بدون وعده دسته دسته مانند ابرهای پاییز.

(بحار ج 52 ص 333 و یوم الخلاص ص 259):

قال امیرالمؤمنین (ع): اصحاب القائم شباب لا کهول فیهم الا مثل الکحل فی العین و الملح فی الزاد و اقل الزاد الملح.

امیرالمؤمنین (ع) فرمود: اصحاب حضرت قائم (ع) جوانند و سالمند در میانشان نیست مگر مانند سرمه در چشم و نمک در توشه و کمترین توشه نمک است.

(عن الملاحم و الفتن و یوم الخلاص ص 260):

قال امیرالمؤمنین (ع): کأنی انظر الیهم، و الزی و احد و القد واحد و الجمال واحد و اللباس واحد. (کأنی یقصد مظهرهم یوم البیعة المبارکة و امتشاق سیوف العدل» کانما یطلبون شیئا ضاع منهم. فهم متحیرون فی امرهم حتی یخرج الیهم من تحت ستار الکعبة فی آخرها، رجل اشبه الناس برسول الله (ص) خلقا و خلقا و حسنا و جمالا، فیقولون: انت المهدی (ع)؟ فیجیبهم و یقول: انا المهدی (ع) بایعوا.

امیرالمؤمنین (ع) فرمود: گوئی به آنان می نگرم، همه در یک قیافه و یک قد و یک جمال و یک لباس می باشند گویی چیزی را که از دست داده اند می جویند و آنان در کار خود حیران باشند تا آنکه از زیر پرده ی کعبه مکرمه مردی که شبیه ترین مردم به حضرت رسول اکرم (ص) در خلقت و اخلاق و حسن و زیبایی باشد خروج کند. مردم گویند: تو مهدی (ع) می باشی؟ و او جواب گوید و فرماید: من مهدی (ع) هستم بیعت کنید.

(منتخب الاثر ص 475 و یوم الخلاص ص 260):

قال امیرالمؤمنین (ع) فی قوله تعالی: (یا ایها الذین امنوا: من یرتد منکم عن دینه، فسوف یأتی الله بقوم یحبهم و یحبونه، اذلة علی المؤمنین، اعزة علی الکافرین، یجاهدون فی سبیل الله و لا یخافون لومة لائم) هم اصحاب القائم
.
امیرالمومنین (ع) در تفسیر آیه کریمه: (ای مؤمنان هرکس از شما از دین خود برگردد پس بزودی خدا قومی را آورد که دوستدارشان باشد و آنان نیز خدا را دوست بدارند در برابر مؤمنین فروتن و در برابر کافران قادر و عزیزند در راه خدا جهاد می کنند و لامت هیچ ملامتگری خوف ندارند) و آنان اصحاب حضرت قائم (ع) می باشند.


(بحار ج 52 ص 370 و یوم الخلاص ص 263):

قال الباقر (ع): اصحاب القائم ثلاثماة و ثلاثة عشر، اولاد العجم، بعضهم یحمل فی السحاب نهارا و بعضهم نائم علی فراشه فیوا فیه فی: مکة علی غیر میعاد.
امام باقر (ع) اصحاب حضرت قائم (ع) سیصد و سیزده نفر و از فرزندان غیر عرب می باشند در روز در ابرها حمل کرده می شوند و برخی در بستر خواب باشند پس در مکه مکرمه به خدمتش رسد بدون وعده قبلی.


(بحار ج 52 ص 306 و یوم الخلاص ص 262)
:
قال زین العابدین (ع) فی خطبة القائم (ع) للناس یوم ظهوره و دعوته ایاهم للبیعة. ثم یقوم رجل منه (ای من اسرته) فینادی: ایها الناس، هذا طلبتکم قد جاءکم یدعوکم الی مادعا الیه رسول الله (ص) فیقوم بعضهم الیه لیقتلوه، فیقوم ثلاثماة و نیف فیمنعونه، منهم خمسون من اهل الکوفة و سائرهم من افناء الناس. (ای لا یعلم ممن هم) لا یعرف بعضهم بعضا، اجتمعوا علی غیر میعاد
.
امام زین العابدین علی بن الحسین صلوات الله و سلامه علیهما در خطبه قائم (ع) برای مردم در روز ظهور و دعوتش مردم را برای بیعت فرمود: سپس مردی از دودمان او برمی خیزد و فریاد می کشد: ای مردم این مطلوب شما است که آمده و شما را دعوت می کند بدانچه حضرت رسول اکرم (ص) دعوت می فرمود برخی از مردم به قصد کشتن او برمی خیزند آنگاه سیصد و چند نفر در مقام منع از او برمی آیند که پنجاه تن آنها از اهل کوفه و سائرین از افراد مردمند (دانسته نشود آنان کیانند) که برخی برخی دیگر را نشناسند که بدون وعده گرد هم آیند.

(بحار ج 52 ص 327 و یوم الخلاص ص 265):

قال الباقر (ع): ان الرجل منهم یعطی قوة اربعین رجلا وان قلبه لأشد من زبر الحدید. و لو مروا بجبال الحدید لقطعوها، لا یکفون سیوفهم حتی یرضی الله عزوجل.
امام باقر (ع) فرمود: به یک مرد از آنان نیروی چهل مرد عطاء می شود و همانا قلب او سخت تر از پاره های آهن باشد و اگر به کوه های آهن برسند آنرا قطعه قطعه کنند دست از شمشیرهای خود برنمی دارند تا خدای عزوجل را خشنود نمایند.


(اثبات الهداة ج 3 ص 493):

عن ابان بن تغلب قال: قال ابوعبدالله (ع): یأتی فی مسجدکم هذا ثلثمائة و ثلاثة عشر رجلا یعنی مسجد مکة، الی ان قال: فیبعث الله ریحا فتنادی بکل واد هذا المهدی یقضی بقضاء داود و سلیمان لا یرید علی ذلک بینة.

بنقل از ابان بن تغلب گوید: حضرت امام صادق (ع) فرمود: به این مسجد شما (مسجد کوفه) سیصد و سیزده نفر وارد می شوند تا آنجا که فرمود: پس خدا بادی برانگیزد که بهر وادی و بیابانی فریاد برکشد اینک مهدی (ع) است که مانند داود و سلیمان قضاوت و حکومت می کند و بینه و شاهد نمی خواهد.


(اثبات الهداة ج 3 ص 494)
:
قال ابوعبدالله (ع): کأنی انظر الی القائم (ع) علی منبر الکوفة و حوله اصحابه ثلاثماة و ثلثة عشر رجلا عدة اصحاب بدر و هم اصحاب الالویة و هم حکام الله فی ارضه علی خلقه. الحدیث
.
امام صادق (ع) فرمود: گوئی حضرت قائم (ع) بر فراز منبر کوفه می بینم که اصحاب او سیصد و سیزده نفر بشماره ی اصحاب بدر در اطراف و پیرامونش باشند و آنان پرچمداران و حاکمان خدا در زمین باشند (الحدیث)
.

(کشف النعمه ج 2 ص 461):

عن میمون بن خلاد عن ابی الحسن (ع) قال: کأنی برایات من مصر مقبلات خضر مصبغات، حتی تأتی الشامات فتهدی الی بن صاحب الوصیات.
بنقل از میمون بن خلاد از حضرت امام کاظم (ع) فرمود: گوئی می بینم پرچمهای سبز و رنگارنگ که از مصر بسوی شام روی آورده اند و به صاحب وصیتها هدیه می شود.


(کشف النعمه ج 2 ص 473)
:
عن ثوبان قال: قال رسول الله (ص): تجیی الرایات السود من قبل المشرق کأن قلوبهم زبر الحدید فمن سمع بهم فلیأتهم فبایعهم و لو حبوا علی الثلج.

بنقل از ثوبان گفت: رسول اکرم (ص) فرمود: پرچمهای سیاه از سوی مشرق می آید گوئی دلهای صاحبان آن مانند پاره های آهن است هر کس روی آوردن آنان را بشنود باید بسوی آنان شتاب گیرد و بیعت کند اگر چه با کشاندن خود بر روی یخ باشد.


(کشف الغمه ج 2 ص):

عن عبدالله بن الحرث ابن جزء الزبیدی قال: قال رسول الله (ص): یخرج ناس من المشرق فیوطون للمهدی یعنی: سلطانه. (اخرجه الحافظ ابن ماجه فی سننه).
عبدالله ابن حرث ابن جزء زبیدی گوید: رسول خدا (ص) فرمود: مردمی از مشرق خروج می کنند تا حکومت مهدی (ع) را آماده سازند - (این حدیث را ابن ماجه حافظ در سنن خود آورده).


(اثبات الهداة ج 3 ص 494):

عن جابر بن یزید عن ابی جعفر (ع) قال: کأنی باصحاب القائم (ع) و قد احاطوا بمابین الخافقین، فلیس من شیی الا و هو مطیع لهم حتی سباع الارض و سباع الطیر یطلب رضاهم کل شیی حتی تفخر الارض علی الارض و تقول: مربی الیوم رجل من اصحاب القائم
(ع).
بنقل از جابر بن یزید از امام باقر (ع) فرمود: گوئی اصحاب حضرت قائم (ع) را می بینم که میان مشرق و مغرب را احاطه کرده اند چیزی وجود ندارد جز آنکه مطیع و فرمانبردار آنان باشد حتی قطعات زمین بیکدگر فخر فروشند که این قطعه گوید: امروز مردی از اصحاب حضرت قائم (ع) بر من عبور کرده.


(بحار ج 52 ص 327 و اثبات الهداة ج 3 ص 494):
عن ابی بصیر (ره) قال: قال ابوعبدالله (ع): ما کان قول لوط (ع) لقومه (لو ان لی بکم قوة او اوی الی رکن شدید) الا شدة اصحابه فان الرجل منهم یعطی قوة اربعین رجلا و ان قلبه لأشد من زبر الحدید و لو مروا بالجبال لتدکدکت لا یکفون سیوفهم حتی یرضی الله عزوجل.

بنقل از ابی بصیر (ره) گفت: حضرت امام صادق (ع) فرمود: گفتار لوط پیغمبر (ع) به قومش: «ای کاش قوه و نیروئی می داشتم یا به رکن سخت و محکمی تکیه می کردم».جز آرزوی قوت و نیروی حضرت قائم (ع) نمی کرد و هیچ رکنی جز استواری اصحاب آن حضرت مقصود نبود زیرا به مردی از آنان نیروی چهل مرد عطاء می شود و همانا قلبش محکمتر از پاره های آهن باشد و اگر بر کوه ها گذر کنند در هم کوفته شود قدرت شمشیرهای ایشانرا خدای عزوجل داخل شود.

(اثبات الهداة ج 3 ص 547):

عن ابابن تغلب عن ابی عبدالله (ع) انه قال: سیبعث الله ثلاثماة و ثلاثة عشر رجلا الی مسجد مکة، یعلم اهل مکة انهم لم یولدوا من آبائهم و لا اجدادهم، علیهم سیوف مکتوب علیها الف کلمة کل کلمة مفتاح الف کلمة و یبعث الریح من کل واد تقول هذا المهدی یحکم بحکم داود لا یرید بینة
.
بنقل از ابان بن تغلب از امام صادق (ع) فرمود: بزودی خدا برمی انگیزد سیصد و سیزده مرد را بسوی مسجد مکه مشرفه که اهل مکه می دانند آنان از پدران و اجداد عرب متولد نشده اند. شمشیرهایی دارند که بر آنها هزار کلمه نوشته شده که هر کلمه کلید هزار کلمه باشد و از هر بیابانی باد برخیزد و فریاد برکشد: این مهدی (ع) است که بحکم داود (ع) حکومت کند بینه و شاهد نمی طلبد.


(اثبات الهداة ج 3 ص 547):

عن ابی الجارود عن ابی جعفر الباقر (ع) قال: اصحاب القائم ثلاثماة و ثلثة عشر رجلا اولاد العجم، بعضهم یحمل فی السحاب نهارا، یعرف باسمه و اسم ابیه و حلیته و نسبه و بعضهم نائم علی فراشه، فیوافونه بمکة علی غیر میعاد.

بنقل از ابی جارود از امام باقر (ع) فرمود: اصحاب حضرت قائم (ع) سیصد و سیزده تن از غیر عرب باشند برخی از آنان در روز برابر سوار باشند نام و نام پدر و قیافه و نسبش شناخته باشند و بعضی در بستر خود خفته و بدون وعده در مکه معظمه بخدمت مهدی (ع) باشند.

(اثبات الهداة ج 3 ص 556):

عن ابی خالد الکابلی قال: قال لی علی بن الحسین (ع): یا اباخالد لتأتین فتن الی ان قال: کأنی بصاحبکم قد علا فوق نجفکم بظهر کوفان فی ثلاثمائة و بضعة عشر رجلا، جبرئیل عن یمینه و میکائیل عن شماله و اسرافیل امامه رایة رسول الله (ص) قد نشرها لا یهوی بها الی قوم الا اهلکم الله.
بنقل از ابی خالد کابلی گفت: حضرت امام سجاد علی بن الحسین صلوات الله و سلامه علیهما به من فرمود: ای ابوخالد فتنه خواهد بود تا آنجا که فرمود: گوئی صاحب شما (مهدی (ع)) را می بینم در بالای نجف اشرف در پشت کوفه با سیصد و ده و چند مرد جبرئیل (ع) در سوی راست و میکائیل (ع) در جانب چپ و اسرافیل (ع) در پیش روی او و پرچم رسول اکرم (ص) با او باشد و آن پرچم را بسوی قومی پایین نیاورد جز آنکه خدایش هلاک فرماید.


(اثبات الهداة ج 3 ص 575):

عن المفضل عن ابی عبدالله (ع) قال: یکن مع القائم (ع) ثلث عرة امرأة، قلت: و ما یصنع بهن؟ قال: یداوین الجرحی و یقمن علی المرضی کما کان مع رسول الله (ص). الحدیث.

بنقل از مفضل از حضرت امام صادق (ع) فرمود: با حضرت قائم (ع) سیزده زن همراه باشد عرض کردم: زن را چه کار کند؟ فرمود: تا زخمی ها را درمان و بیماران را پرستاری کنند بدانگونه که رسول اکرم (ص) می کرد. الحدیث.


(اعیان الشیعه ج 2 ص 51):

عن امیرالمؤمنین (ع) انه قال: ویحا للطالقان فان الله عزوجل بها کنوزا لیست من ذهب ولا من فضة و لکن بها رجال مؤمنون عرفوا الله حق معرفتهم و هم ایضا انصار المهدی (ع) فی آخرالزمان
.
امیرالمؤمنین (ع) فرمود: خوشا حال طالقان که خدای عزوجل را در آنجا گنجهایی است نه از طلا و نه از نقره ولی مردانی در آنجا باشند مؤمن و خداشناس حقیقی و آنان یاوران مهدی (ع) در آخرالزمان خواهند بود.


(بحار ج 52 ص 304):

عن علقمة بن محمد الحضرمی، عن الصادق، عن آبائه عن علی (ع) قال: قال رسول الله (ص): یا علی ان قائمنا اذا خرج یجتمع الیه ثلاثمائة و ثلاثة عشر رجلا عدد رجال بدر فاذا حان وقت خروجه، یکون له سیف مغمودنا داه السیف: قم یا ولی اله، فاقتل اعداء
الله.
بنقل از علقمه بن محمد حضرمی از امام صادق (ع) از پدران بزرگوارش از امیرالمؤمنین (ع) از رسول اکرم (ص) فرمود: یا علی (ع) همانا قائم ما چون خروج کند سیصد و سیزده تن بشماره ی مردان جنگ بدر بخدمت او گردانید و چون وقت خروجش فرا رسد شمشیری که دارد و در غلاف است به فریاد آید و عرض کند: ای ولی خدا برخیز و دشمنان خدا را بکش.


(بحارج 52 ص 309):

قال ابوعبدالله (ع): یقبل القائم (ع) فی خمسة و اربعین رجلا من تسعة احیاء: من حی رجل، و من حی رجلان ومن حی ثلاثة و من حی اربعة و من حی خمسة و من حی ستة و من حی سبعة و من حی ثمانیة و من حی تسعة و لا یزال کذلک حتی یجتمع له العدد.

امام صادق (ع) فرمود: حضرت قائم (ع) روی می آورد همراه چهل و پنج تن از نه قبیله ای یک تن و از قبیله ای دو تن و از قبیله ای سه و از قبیله ای چهار و از قبیله ای پنج و از قبیله ای شش و در قبیله ای هفت و از قبیله ای هشت و از قبیله ای نه تن و بهمین ترتیب تا آن شماره ی معین جمع شوند.

(بحار ج 52 ص 334):

عن جابر الجعفی قال: قال ابوجعفر (ع): یبایع القائم بین الرکن و المقام ثلاثمائة و نیف عدة اهل بدر، فیهم النجباء من اهل مصر و الابدال من اهل الشام، و الأخیار من اهل العراق، فیقیم ما شاء الله ان یقیم.

بنقل از جابر جعفی از حضرت امام باقر (ع) فرمود: با حضرت قائم (ع) در میان رکن و مقام سیصد و اندی نفر بشماره ی جنگجویان بدر در میان ایشان نجیبان مصر و ابدال از اهل شام و اخیار ازاهل عراق باشند و هر قدری که خدا بخواهد بر مردم حکومت می کند.

(بحارج 52 ص 346):

عن المفضل بن عمر، عن ابی عبدالله (ع) قال: اذا قام قائم آل محمد استخرج من ظهر الکعبة سبعة و عشرین رجلا خمسة و عشرین من قوم موسی الذین یقضون بالحق و به: یعدلون و سیبعة من اصحاب الکهف و یوشع وصی موسی و مؤمن آل فرعون و سلمان الفارسی و ابادجانة الانصاری و مالک الاشتر
.
بنقل از مفضل بن عمر از حضرت امام صادق (ع) فرمود: چون قائم آل محمد (ع) قیام کند از پشت کعبه مشرفه بیست و هفت مرد را بیرون آورد که بیست و پنج تن از قوم موسی (ع) باشند که حکم بحق کنند و بحق متمایلند و هفت تن از اصحاب کهف را و یوشع وصی موسی (ع) و مؤمن آل فرعون و سلمان فارسی و ابودجانه انصاری و مالک اشتر رضی الله عنهم را.


صادق احسانبخش
 
ارسال کننده موضوعات مشابه انجمن پاسخ ها تاریخ ارسال
علائم آخر الزمان 0

کانال تلگرام

بالا