چاپ کردن این صفحه

منجی از بصره کیست؟ (قسمت چهارم)

تحلیل موقعیت (2): در بخش پیشین بیان شد که بسیاری ازیهودیان و مسیحیان عبارت (ادوم) در (اشعیا 63: 1) را یک عبارت سمبلیک می‌دانند و نکته مهم این است که با توجه به آنچه در ارتباط با موقعیت جغرافیایی ظهور منجی بیان‌شده است، چاره‌ای نیست جز اینکه (ادوم) را در وجه سمبلیک آن در نظر بگیریم و ما به نظر دوعالم یهودی اشاره نمودیم که (اشعیا 63: 1 - 6) را به عـراق مربوط می‌دانند.

همچنین از نکات بسیار مهم دیگر آن است که ربی ادونیم حالوی که در قرن دهم می‌زیست در اشعارش که با عنوان (דרור יקרא/ Deror Yikra) بیان‌شده است، با الهام‌گیری از آیات اشعیا باب ۶۳ ابیاتی را می‌سراید که در آن سخنی از ادوم نیست بلکه مستقیماً به بابل (عراق) و (بصره) اشاره نموده است و جالب است که‌ این سرود از مشهورترین و قدیمی‌ترین سرودهای شبات یهودیان می‌باشد:

דרֺךְ פּוּרָה בְּתוֹךְ בָּצְרָה (لگدمال شدن چرخشت در بصره).

וגַם בָּבֶל אֲשֶׁר גָּבְרָה (و همچنین بابلی که فتح گشته).

נתֺץ צָרַי בְּאַף עֶבְרָה (دشمنانم را باخشم و غضب از پا دربیاورید).

שמַע קוֹלִי בְּיוֹם אֶקְרָא (بشنو صدایم را در روزی که فریاد برمی‌آورم).

در یک سایت یهودی، پی‌دی‌افی با عنوان (Invitaon to Piyut North America, 18 Piyutim and Mizmorim) معرفی‌شده که در آن به نکتۀ جالبی اشاره‌شده است که شاید بتوان گفت که تنها علتی است که یهودیان، عبارت «ادوم» در این آیه را، در وجه سمبلیک تفسیر می‌نمایند؛ این نکته بسیار مهم که در (صفحه ۶۸) بیان‌شده است و در ارتباط با آیه اشعیا ۶۳ می‌باشد، ازاین‌قرار است:

(جالب است توجه داشته باشید که در رسم بابلی، کلمه «بابل» به «ادوم» تغییر کرد برای اینکه احساسات ملت میزبان جریحه‌دار نشود).([1])


[1]- شما می‌توانید برای مطالعۀ این فایل، لینک مقابل را کلیک نمائید:

 (https://goo.gl/rKyGu4) و سپس در دومین خط آن، روی عبارات (18 Piyutim and Mizmorim) کلیک نموده تا به این پی دی اف دسترسی پیدا نمائید.

 
 ادله دعوت سید احمد الحسن برای مسیحیان https://goo.gl/PFPbpc
 پاسخ به شبهات مسیحیان https://goo.gl/bQ4r3r

 تهیه شده توسط کارگروه علمی ادله مسیحیت تحت اشراف موسسه وارثین ملکوت

انصار امام مهدی (ع)

امام احمدالحسن علیه السلام فرمودند :

«ای مردم، علمای گمراه و پیروان‌شان شما را فریب ندهند. بخوانید، جستجو کنید، دقت کـنید و بـیاموزید و خود حقيقت را بـيابـيد و بر كس دیگری توکل نکـنید تا برای آخرت شما تصمیم‌گیری کند زیرا که فردا پشیـمان خواهید شد و فردا پشیمانی را سودی نخواهد داشت». خطبه پنجم محرم ۱۳۸۹ هـ.ش.

وبگاه: almahdyoon.co