چاپ کردن این صفحه

آیا جهان به سمت بی نظمی و فروپاشی حرکت می کند؟!

پاسخ : یکی دیگر از مطالبی که برخی ملحدین زیاد بر آن اصرار دارند این است که در جهان نظمی وجود ندارد!! و جهان در مسیر بی نظمی و فروپاشی در حال پیشروی است! و می گویند :
- نیرویی که جهان را به سمت نظم سوق دهد وجود ندارد و جهان هر دقیقه دارد به سمت بی‌نظمی بیشتر پیش می‌رود.!!
- بر خلاف چیزی که از کودکی آموخته‌ایم و به ما یاد داده شده که جهان منظم است، برعکس جهان هر دقیقه دارد به سمت بی‌نظمی پیش می‌رود.
- طبق قانون دوم ترمودینامیک حرکت جهان به سمت زوال و فروپاشی است و چنین نیرویی که جهان را به سمت نظم سوق دهد وجود ندارد و جهان هر دقیقه دارد به سمت بی‌نظمی بیشتر پیش می‌رود.!!
و این مطلب را برگرفته از قانون دوم ترمودینامیک که اشاره به افزایش آنتروپی (بی نظمی) در یک سیستم بسته دارد ، می دانند.
قبل از ارائه پاسخ سید احمد الحسن کمی مفهوم بی نظمی مورد نظر در آنتروپی و قانون دوم ترمودینامیک را بررسی می کنیم.
قانون دوم ترمودینامیک یا قانون آنتروپی چیست؟
آنتروپی (S) کمیتی ترمودینامیکی است که اندازه‌ای برای درجهٔ بی‌نظمی در هر سیستم[1] است. هر چه درجهٔ بی‌نظمی بالاتر باشد، آنتروپی بیشتر است؛ آنتروپی یک سیستم بسته با گذشت زمان افزایش پیدا می کند و تنها در شرایطی خاص ثابت می ماند و نیز آنتروپی معیاری از تعداد حالت های داخلی (تعداد راههای پخش ذرات) است که یک سامانه می تواند داشته باشد.
یک خاصیت کلی سیستم های بسته این است که، تمایل دارند تا به سمت افزایش آنتروپی یا به عبارت دیگر بی نظمی بیشتر، هدایت شوند. این تمایل به آن دلیل رخ می دهد که برای بخش های یک سیستم تعداد چیدمان های نامنظم بسیار بیشتر از تعداد چیدمان های منظم است. به طور مثال هنگامی که یک جعبه ی پر از سکه ی به صورت ردیفی مرتب شده تکان داده می شود، سکه ها با الگوی نامنظمی قرار خواهند گرفت زیرا که تعداد خیلی زیادی موقعیت قرارگیری تصادفی برای سکه ها وجود دارد.
اما چند نکته مهم را باید در مورد افزایش آنتروپی در نظر بگیریم :
  • آنتروپی (بی نظمی) در چه سیستم هایی افزایش می یابد؟
  • مفهوم نظم در آنتروپی چیست؟
  • آیا جهان به صورت مطلق به سمت بی نظمی حرکت می کند ؟!
باید توجه داشت که در تعریفی ساده، طبق قانون دوم ترمودینامیک «آنتروپی در سیستم‌های بسته همواره با گذر زمان تمایل به زیاد شدن دارد» نکته‌ای که به آن توجه نمی‌کنند اینست که این قانون تنها در سیستم‌های بسته صادق است و این در حالی است که جهان و کره زمین دارای سیستم های باز می باشند نه بسته.
که سید احمد الحسن می نویسند :
" نتیجه ی مشاهدات و بررسی ها که علم نیز آن را پذیرفته و به ویژه اکنون تأیید کرده است، آن است که جهان مسطح و باز بوده و به سرعت در حال گسترش است؛ ولی کوتاه می آییم و همراه این افراد، فرض می کنیم عالم جسمانی سیستمی بسته باشد و قانون دوم ترمودینامیک بر آن صدق می کند. از آنجا که در یک سیستم بسته، آنتروپی نمی تواند رو به کاهش باشد، و با فرض اینکه آنتروپی در هستی در حال افزایش است، این به آن معنا نیست که تمام اجزای موجود در هستی در این مسیر یعنی افزایش آنتروپی حرکت می کنند؛ چرا که هیچ مانعی وجود ندارد که بخش هایی از هستی (سیستم بسته، طبق فرض) مانند زمین، روزی روزگاری به سمت ساخت یافتگی و نظم بیشتر حرکت کند؛ هرچند که بخش های دیگر آن به سمت افزایش آنتروپی گام بر می دارد. مهم این است که سیستم به عنوان یک مجموعه ی کامل، قانون دوم ترمودینامیک را نقض نمی کند. از اینجا معلوم میشود اشکالی که بر زمین گرفته شده، منطقی نبوده است و از درک سطحی قانون دوم ترمودینامیک سرچشمه می گیرد." [2]
پس این قانون وقتی بر جهان ما اعمال می شود که جهان ما بسته باشد و هیچ برهم کنشی با جهان های موازی نداشته باشد که در اینجا به این موضوع که جهان ما یک سیستم باز یا بسته است نمی پردازیم و محققین بزرگوار می توانند به فصل 6 کتاب توهم بی خدایی مراجعه کنند و ما در این بحث با فرض ملحدین یعنی بسته بودن جهان و جاری بودن قانون دوم ترمودینامیک در آن ، کنار آمده و با همین فرض به شبهات آنان پاسخ می دهیم.
همانطور که سید احمد الحسن فرمودند هیچ الزامی وجود ندارد که تمام اجزای یک سیستم بسته به سمت افزایش آنتروپی حرکت کنند (بلکه کل سیستم به این سمت می رود) و ممکن است بخش هایی در مواقعی به سمت کاهش آنتروپی حرکت کنند.
پس تا کنون فهمیدیم که هیچ جبری وجود ندارد که تمام پدیده های جهان را به سمت بی نظمی براند و ممکن است در بخش هایی با کاهش آنتروپی مواجه باشیم.
آیا جهان به سمت بی نظمی و فروپاشی حرکت می کند؟!
اما آیا واقعا نظمی در جهان وجود ندارد؟ و جهان از ابتدای مهبانگ تا کنون به سمت بی نظمی پیش می رود و این همه منظومه ها و کهکشان ها و تولد ستارگان و بوجود آمدن سیاره زمین و در نهایت پیدایش شگفت انگیز حیات بر روی آن و سیر پیچیده تکامل حیات در طول 3/5 میلیارد سال اخیر ، حرکت به سمت بی نظمی محسوب می شود؟!
قبل از پاسخ بدین سوال کمی واژه نظم را بررسی می کنیم.
نکته مهمی که برخی ملحدین به عمد یا به وسیله جهلشان از آن چشم پوشی می کنند این است که مفهوم علمی بی نظمی در تغییر آنتروپی سیستم با بی نظمی بصری و متداول که مد نظر ما هست متفاوت است زیرا بی نظمی بصری مانند هرج و مرج و شلوغی ، تصادفی بودن ، برخورد ذرات یا مخلوط شدن در میان هم تعریف می شود یعنی حاکم نبودن قاعده و قانون بر یک سیستم مثلا ما با مشاهده تعدادی آجر که به ترتیب کنار هم قرار گرفتند پی می بریم که نظم دارند و مشاهده تعدادی آجر بدون ترتیب و غیر مرتب را مصداق بی نظمی می دانیم و این در حالیست که مفهوم بی نظمی در آنتروپی معیاری از تعداد حالت های داخلی (تعداد راههای پخش ذرات)است که یک سامانه می تواند داشته باشد و آنتروپی به این دلیل در سیستم بسته افزایش می یابد که برای بخش های یک سیستم تعداد چیدمان های نامنظم بسیار بیشتر از تعداد چیدمان های منظم است پس افزایش آنتروپی در سیستم بسته یا ایزوله یعنی تغییر حالت سیستم از یک حالت کم احتمال به حالت پر احتمال.
برای مثال شما 20 گوی را در نظر بگیرید 10 گوی را به ترتیب بر روی میزی در 5 ستون و دو ردیف با فاصله مشخصی از هم قرار دهید و آن 10 گوی دیگر را بدون ترتیبی خاص در گوشه ای از میز قرار دهید حال این سوال را می پرسیم که چیدمان کدام یک منظم تر است؟
از دید بصری و نظم متعارف 10 گوی اول نظم بیشتری دارند زیرا ترتیب دارند ولی از نظر ترمودینامیک نظم در 10 گوی دوم فشرده شده در گوشه میز بیشتر است.
که در بیان ملحدان مفهوم علمی بی نظمی در تغییر آنتروپی سیستم با کاربردی در قالب شلوغی و هرج و مرج تبدیل شده است. در حالی که معنای بهتر آنتروپی احتمال یافتن هر ذره در مکان های مختلف سیستم یا توزیع انرژی در بین انواع حرکت های مولکولی و شیوه آرایش ذره ها در سامانه می باشد.
و باید بدانند که بی نظمی بصری و آنتروپی یکی نیستند.
برای فهم بهتر این بی نظمی مثال های دیگری می زنیم.
برای یک ماده به طور کلی آنتروپی گازها بیشتر از آنتروپی مایعات و آنتروپی مایعات بیشتر از آنتروپی جامدات هست.
آنتروپی جامد آنتروپی مایع < آنتروپی گاز
زیرا جامدات با پیوندهای مولکولی در کنار یکدیگر قرار گرفته  و تعداد حالات ممکن تصادفی برای آن ها کم تر است و به همین نسبت نظم در مایعات بیشتر از گازها می باشد زیرا گازها فضای بیشتری برای حرکت و قرار گیری دارند.
و در بین گازها هر چه حجم سیستم کم تر می شود آنتروپی کاهش می یابد مثلا 200 مولکول اکسیژن در فضای 10 متر مکعب نظم بیشتری نسبت به 200 مولکول اکسیژن در فصای 40 متر مکعب دارند.
یا در مثال دیگر آب شور در یک لیوان نظم بیشتری نسبت به آب شیرین در همان لیوان دارد زیرا غلظت آن بیشتر است زیرا آب شور تعداد مولکول ها و یون های بیشتری دارد و احتمال قرار گیری در مکان های مختلف کم تر است .
یا مثال جالب تر اینکه اگر آب داخل یک لیوان بر روی زمین ریخته شود آنتروپی آن افزایش می یابد یعنی همان حجم آب وقتی در لیوان است آنتروپیش کم تر از هنگامی است که بر روی زمین پخش شده است زیرا آب پخش شده احتمال بی نظمی و قرار گیری در مکان های بیشتری را دارد این در حالیست که آب داخل لیوان محصور شده است .
و نکته دیگر نقش دما در آنتروپی (بی نظمی) هست که باید بدان توجه شود هنگامی که ماده ای گرم می شود، آنتروپی آن افزایش می یابد چون حرکت مولکول های آن افزایش یافته و حالت تصادفی بیش تری پیدا می کند.
گرما به صورت طبیعی از جسم گرم تر به جسم سرد تر جاری می شود چون گرم شدن جسم سرد تر آنتروپی کلی سیستم را افزایش می دهد. در اینجا آنتروپی جسم گرم تر کاهش یافت و جسم سرد تر افزایش یافت اگر چه آنتروپی یک سیستم، می تواند کاهش یابد، اما این کار تنها با افزایش آنتروپی یک سیستم مرتبط، به همان اندازه یا مقداری بیشتر ممکن است.
یا مثلاً هنگامی که یک یخچال هوای درون خودش را سرد می کند، آنتروپی (بی نظمی) هوای داخل کاهش می یابد، اما گرمایی که توسط یخچال آزاد شده است، آنتروپی هوای بیرون را به میزان بیش تری(نسبت به آنتروپی کاهش یافته هوای درون یخچال) افزایش می دهد.
 پس نتیجه می گیریم که مفهوم نظم بصری با نظم آنتروپی متفاوت است.
نظم در مفهوم آنتروپی به دما ، حجم (در مورد گازها) ، حالت یک ماده یا سامانه ، و نوع و مقدار ماده بستگی دارد. و این عوامل تعیین کننده وجود نظم و میل آن به نظم یا بی نظمی می باشند مثلا نظم مایعات از جامدات کم تر است و ... که مثال هایش در بالا آمد.
در حالیکه نظم بصری عبارتست از وجود قانون ، ساختار، عملکرد و یا ارتباط درونی دقیقی بین اجزای سیستم مانند وجود نظم در اجزای ساعت یا اعضای بدن جانداران زنده و ... .
پس این سخن که چون در یک سیستم بسته به سمت افزایش آنتروپی (بی نظمی) می رویم پس جهان (که طبق فرضشان بسته در نظر می گیرند) به سمت بی نظمی می رود انکار کننده وجود دو حالت زیر در سیستم نمی باشد :
1- هر چند که کل سیستم به سمت بی نظمی می رود ولی بخش هایی از آن ممکن است به سمت نظم و کاهش آنتروپی برود.
2- این گرایش به افزایش آنتروپی (بی نظمی) معارض وجود نظم بصری و ساختاری که ما در جهان و حیات زمینی می بینیم نیست.
زیرا برخی از ملحدین با خَلط کردن معنای نظم بصری (آنچه که در برهان نظم و ... استفاده می شود) و مفهوم نظم در آنتروپی سعی دارند به خیال خود برهان نظم را زیر سوال ببرن و نظم و قوانین حاکم بر طبیعت را نادیده بگیرن!!! که این حاصل فهم نادرست ایشان از آنتروپی می باشد.
پس قانون دوم ترمودینامیک با برهان نظم و وجود نظم ساختاریافته و هدفمند در جهان در تعارض نیست و وجود قوانین و نظم حاکم بر جهان دلالت بر ناظم و قانونگذار دارند و نظامی که در جهان و در حیات زمینی می بینیم ابطال کننده این جمله پوچ و بی اساس ملحدین می باشد که می گویند :
"طبق قانون دوم ترمودینامیک حرکت جهان به سمت زوال و فروپاشی است، مگر نیروی بیرونی مانع آن شود(که نشده). پس یا خدا وجود ندارد یا بدون هیچ دخالتی ناظر فروپاشی جهان نشسته."
و این در حالیست که جهان مطلقا به سمت فروپاشی نمی رود و نیروی بیرونی سبب پیدایش حیات و کهکشان ها شده است.
آیا جهان به سمت بی نظمی و فروپاشی پیش می رود؟
که در این مورد سید احمد الحسن می نویسند :
"ما میدانیم که هستی نه در گذشته و نه در حال حاضر به سمت فروپاشی کامل حرکت نمی کند. ضمناً از طریق رصد یکی از انواع ابرنواخترها، تابش پس زمینه ی کیهانی و اثر دوپلر به لحاظ علمی ثابت شده که جهان مسطح است و به سرعت در حال انبساط بوده و تا مدتهای مدیدی نیز این وضعیت ادامه خواهد داشت. هنگام پرداختن به انرژی تاریک[3] به این موضوع خواهیم پرداخت.
فکر می کنم آنچه در خصوص آنتروپی و قانون دوم ترمودینامیک بیان داشتیم، برای برطرف ساختن اشکال ساده ی پیشین کافی باشد. اکنون برای ساده سازی مطلب، آنتروپی را رها می کنیم و به نتیجه ای که به آن رسیده اند و به آن نیز سخت معتقد شده اند می پردازیم؛ اینکه آنها می گویند هستی در گذشته و حال به سمت زوال و نابودی و فروپاشی حرکت می کند. این نتیجه گیری آنها نه تنها درست نیست بلکه طبق مشاهدات و رصد دقیق کیهان که صحت یافته های آن نیز به اثبات رسیده است موضوع کاملا برعکس میباشد. با توجه به اثر دوپلر، تابش پس زمینه ی کیهانی و رصد ابرنواخترها جملگی حاکی از آن است که کهکشان ها به سرعت در حال دور شدن از یکدیگر هستند و جهان مادی که ما در آن زندگی می کنیم، در گذشته و حال رو به رشد، انبساط و ازدیاد بوده است. حتی کهکشانی که در آن زندگی می کنیم یعنی کهکشان راه شیری نیز همچون گذشته دارای ابرهای گازی و غبار می باشد و به همین دلیل ستارگان جدیدی در آن متولد می شود و تا آینده های بسیار دور نیز تولد ستارگان ادامه خواهد یافت. این یک واقعیت علمی ثابت شده و غیر قابل تردید است که برای نقض آنچه کورانی در کتاب خود آورده، کفایت می کند.
این مطلب را نیز اضافه می کنم که جهان بر اساس مدل استاندارد یا تئوری انفجار بزرگ، در آغاز دور شدن کهکشان ها از یکدیگر و سرد شدن هستی در طول زمان، هستی از یک تکینگی یا یک رویداد کوانتومی آغاز شده است. سپس انفجاری رخ داد و ماده آرام آرام شکل گرفت. اکنون هستی در حال انبساط و افزایش است و مرحله ی جوانی خود را می گذراند و بر اساس محاسبات متقن علمی که از رصدهای دقیق سرچشمه گرفته است، نه در گذشته و نه در حال به سمت نابودی و فروپاشی حرکت نمی کرده و نمی کند؛ بلکه با سرعت در حال گسترش است.
حتی اگر فرض کنیم که جهان مسطح نیست بلکه مانند سطح یک توپ دارای انحنا باشد و در پایان نیز به انقباض و فروپاشی برسد، این مطلب از نظر علمی تا زمانی که هستی به حداکثر انبساط نرسیده باشد و سپس به سمت انقباض و متلاشی شدن روی نیاورد، صحیح نخواهد بود؛ یعنی تا هنگامی که انرژی که جهان را به سمت انبساط سوق می دهد یا همان انرژی مثبت جهان، دیگر نتواند در برابر جاذبه ی ماده مقاومت کند.
جهان تا کنون به حداکثر انبساط ممکن نرسیده است، بلکه هم چنان به سرعت در حال گسترش می باشد.
بنابراین سخن آنها مبنی بر اینکه با توجه به قانون دوم ترمودینامیک، هستی در گذشته و حال به سمت زوال و فروپاشی پیش میرود از لحاظ علمی فاقد دقت و اعتبار میباشد و با واقعیتهای ناشی از مشاهدات نجومی و محاسبات علمی ریاضی همخوانی ندارد. اثر دوپلر و تابش پس زمینه ای نشان می دهند که در حال حاضر جهان به سمت نابودی حرکت نمی کند و نیز هستی در ابتدا پیچیده و مرکب نبوده که بعداً به نقصان و زوال دچار شود، بلکه برعکس، جهان در ابتدا بسیط (ساده) بوده و سپس به سمت افزایش و ترکیب و پیچیدگی حرکت کرده و تا کنون نیز مسیر آن همین بوده است." [4]
 بنابراین جهان در حال انبساط و گستردگی می باشد نه زوال و نابودی.
آیا جهان به سمت بی نظمی و فروپاشی حرکت می کند؟!
پس از آشکار شدن تفاوت مفهوم نظم در ادامه به این موضوع می پردازیم که آیا آنتروپی به صورت مطلق در کل جهان رو به افزایش است یا نه؟
این جمله ملحدین که جهان در مسیر بی نظمی پیش می رود و نظمی وجود ندارد که دلالت بر ناظم داشته باشد فریبی بزرگ می باشد زیرا حتی طبق تعریف نظم در آنتروپی و مفهوم آنتروپی ، نیز ما شاهد کاهش آنتروپی در بخش هایی از جهان می باشیم که متاسفانه برخی ملحدین یا منکرین نظریه تکامل چشم خود را به این حقایق می بندند و به فریب عوام می پردازند.
اما حقیقتی که در اطراف خودمان می بینیم پیچیدگی گیج کننده ایست و معمای بزرگ اینست که دنیایی که از قانون دوم ترمودینامیک تبعیت میکند (بر فرض بسته بودن جهان) چگونه ممکن است این پیچیدگی ها را خلق کند؟
که در زیر مثال هایی از این پیچیدگی ها و کاهش آنتروپی ارائه می شود:
رشد یک گیاه از بذر : که در آن بذر به مرور رشد کرده و تکثیر و پیچیده می شود و مواد مختلف پراکنده در خاک ، آب و هوا (آنتروپی بالا) را در خود جذب کرده و یک گیاه را تشکیل می دهد نمونه ای از کاهش آنتروپی می باشد زیرا تجمع انرژی (وجود پیوندهای مولکولی و یونی) خودش نظم محسوب میشود که طی واکنش های گرماده این نظم کاهش می یابد زیرا انرژی پیوند بین مولکول ها به صورت گرما آزاد می شود و مولکول ها از هم جدا می شوند در نتیجه آنتروپی افزایش می یابد و آنتالپی کاهش می یابد و بر عکس در واکنش های گرماگیر با دریافت انرژی از خورشید و ... مواد با هم واکنش داده و تشکیل پیونده می دهند و آنتروپی خود را کاهش می دهند و به عبارت دیگر گیاه با تغذیه از مواد اطرافش رشد می کند یعنی تکثیر سلول ها که ما در بعد ماکروسکوپی به صورت رشد گیاه می بینیم حاصل جمع شدن مولکول ها و مواد از فضای باز اطراف در ساختار گیاه می باشند و بدین ترتیب آنتروپی (بی نظمی) در گیاه در حال رشد رو به کاهش است.
کاهش آنتروپی
رشد جنین : در رشد جنین نیز ما شاهد کاهش آنتروپی هستیم زیرا یاخته تخم یا زیگوت از حالتی ساده شروع به تکثیر و پیچیده تر شدن می کند و پس از اتصال به دیواره رحم شروع به رشد می کند و رشد یعنی کاهش آنتروپی(بی نظمی).
سیر تکامل : که در آن حیات از سادگی به پیچیدگی و تنوع گونه های امروزی، فرگشت یافته است و حیات امروزی از ساده ترین شکل که یک مولکول همانند ساز بود به تنوع گونه های پیچیده ی امروزی رسیده است که این نیز خود نشان دهنده کاهش آنتروپی می باشد.
پیدایش حیات : در پیدایش حیات از مواد بی جان نیز ما شاهد کاهش شگرف و خارق العاده و معجزه وار آنتروپی (بی نظمی) می باشیم که به عقیده دانشمندان این کاهش آنتروپی برای پیدایش حیات فقط یکبار اتفاق افتاده و وقوع آن نیز غیر محتمل می باشد و معجزه ای است که حدود 3/5 میلیارد سال پیش وقوع یافته است زیرا تشکیل مولکول آلی همانند ساز اولیه نشان دهنده کاهش آنتروپی است .
و مثال های دیگر در حیات زمینی.
که در این مورد سید احمد الحسن می نویسند :
"عالم هستی پیوسته در حال انبساط و ازدیاد است و تا آینده های بسیار دور نیز همین گونه خواهد بود؛ ولی برای پاسخ دادن به اینها کافی است بگوییم رشد و افزایش و ازدیاد، و حرکت از سادگی به سمت پیچیدگی و فراوانی و بهینه شدن، چیزی است که هر روز آن را در حیات زمینی مشاهده می کنیم. اگر تکامل ناقض قانون دوم ترمودینامیک باشد، باید نتیجه گرفت که رشد و ازدیاد گیاهان نیز ناقض آن است و اگر به این دلیل تکامل را غیرممکن میدانند پس رشد و ازدیاد گیاهان نیز باید غیرممکن تلقی شود. زندگی گیاهان از بذری که در واقع نقشه ی ژنتیکی آن می باشد شروع می شود و سپس گیاه با گذشت زمان رشد می کند و انبوه می گردد. رشد جنین و بچه های حیوانات نیز بر همین منوال است. هیچ فرقی بین رشد جنین، رشد گیاهان و رشد نوزاد و تکامل وجود ندارد؛ چرا که اینها همگی عبارت است از زیاد شدن و حرکت از سادگی به سوی پیچیدگی در طول زمان. " [5]
 ما در کره زمین خود نیز در غیر از موجودات زنده حتی در مراحل نزول باران شاهد کاهش آنتروپی می باشیم زیرا در ابتدا آب دریا ها بخار می شود (افزایش آنتروپی زیرا از حالت مایع به گاز تغیر فاز دادن) و سپس بخار آب تبدیل به قطرات باران می شوند که با کاهش آنتروپی مواجه هستیم. و یا تشکیل کره زمین خود نمونه کاهش آنتروپی می باشد زیرا زمین و سایر اجسام منظومه شمسی از یک توده بزرگ ابر دوار به نام ابر خورشیدی تکوین یافته اند که این توده سحابی غالبا از هیدروژن و هلیم و درصد پایینی از عناصر سنگین تر ترکیب یافته بود. و حدود  5 میلیارد سال پیش، این توده بزرگ ابر از گاز و ذرات ریز بر اساس جاذبه شروع به کشیده شدن به سمت همدیگر کردند. و سیارات و ... تشکیل شدند و زمین نیز از گاز و گردوغباری که از تشکیل خورشید باقی‌مانده بود بوجود آمد که نمونه دیگری بر کاهش آنتروپی می باشد و ...
و ما در طبیعت اطراف خود شاهد کاهش ها و افزایش های آنتروپی هستیم که طبق قوانین حاکم بر طبیعت رخ می دهند بخار آب طبق قوانین طبیعت در مرحله ای خاص تبدیل به باران می شود یا گیاهان در محده زمانی خاص رشد می کنند (کاهش آنتروپی و افزایش نظم) و بعد از مدتی فرسوده و پوسیده می شوند تا در انتها تبدیل به کود و سپس خاک و مواد معدنی تشکیل دهنده شان می شوند (افزایش آنتروپی) و در دوره زوال ، آب موجود در آن بخار شده و در هوا پخش می شود و مواد معدنی آن در زمین پخش می شوند یعنی افزایش آنتروپی که همه این ها تابع قوانین ژنی هستند که عمر موجودات زنده را محدود می کند.
پس در طبعیت اطراف ما نظم بصری و کاهش آنتروپی وجود دارد و نیز قوانینی بر آنها حاکم می باشند.
آیا جهان به سمت بی نظمی و فروپاشی پیش می رود؟
آری ما با مشاده جهان اطراف خود به وضوح شاهد نظمی حیرت انگیز می باشیم که عامل پیدایش کهکشان ها ، ستاره ها ، منظومه ها ، سیارت و حیات زمینی می باشد و چگونه می توان این ساختار منظم را دید و منکر آن شد.
در مطالب بالا اثبات کردیم که نظم در دو مفهوم خود هم در بعد بصری و نیز مفهوم آنتروپی آن در جهان وجود دارد و نیز آنتروپی جهان به صورت مطلق در حال افزایش نیست.
و خداناباوران جویای حقیقت می توانند برای کسب اطلاعات بیشتر به کتاب توهم بی خدایی نوشته فرستاده خداوند سید احمد الحسن مراجعه کنند که سید احمد الحسن در این کتاب با دلایلی نظیر تکامل هدفمند است (فصل4) و عدم بوجود آورنده نیست (فصل6) خدا را اثبات می کند.

 

[1] گروهی از عناصر وابسته که به منظور خاصی سازمان یافته است. برای شناختن هر سیستمی لازم است که حدود آن مشخص شود. سیستم ها ممکن است چند زیر سیستم یا زیر زیر سیستم قابل تشخیص داشته باشند.

[2] سید احمد الحسن ، کتاب توهم بی خدایی ، ص55

[3] جهت مطالعه می توانید به فصل 6 کتاب توهم بی خدایی مراجعه نمائید

[4] سید احمد الحسن ، کتاب توهم بی خدایی ، ص 56 - 58

[5] سید احمد الحسن ، کتاب توهم بی خدایی ، ص 59

انصار امام مهدی (ع)

امام احمدالحسن علیه السلام فرمودند :

«ای مردم، علمای گمراه و پیروان‌شان شما را فریب ندهند. بخوانید، جستجو کنید، دقت کـنید و بـیاموزید و خود حقيقت را بـيابـيد و بر كس دیگری توکل نکـنید تا برای آخرت شما تصمیم‌گیری کند زیرا که فردا پشیـمان خواهید شد و فردا پشیمانی را سودی نخواهد داشت». خطبه پنجم محرم ۱۳۸۹ هـ.ش.

وبگاه: almahdyoon.co