کتاب پیک صفحه (مجموعه پیام‌های صفحه فیس‌بوک سید احمد الحسن)

کشتن تظاهرات‌کنندگان بی‌گناه، گناهی است نابخشودنی

سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما.
کشتن تظاهرات‌کنندگان بی‌گناه، گناهی است نابخشودنی.
کسی که دستور می‌دهد یا آن کسی که گلولۀ جنگی به افراد ناتوان شلیک می‌کند قصد کشتن دارد و باید محاکمه شود.

کسی که دستور دهد یا آن کسی که گاز اشک‌آور شلیک کند مجرم و قاتل است و واجب است محاکمه شود؛ چرا که روشی مجرمانه برای کشتن برخی از تظاهرات‌کنندگان بی‌گناه به کار برده است. چنین عملی به‌ شکلی فجیع بارها در تظاهرات تکرار شده است.

احزابی که ادعای نمایندگی اسلام را دارند چیزی جز مرگ و خرابی به عراقی‌ها تقدیم نکرده‌اند. حکومت انسانی از زمان شکل‌گیری‌اش در سومر، بر پایه‌هایی استوار بوده که یکی از مهم‌ترین آن‌ها تلاش برای برپایی رفاه اجتماعی بوده است.

آیا شما، احزاب یا یکی از آن‌ها را دیده‌اید که دیدگاهی اقتصادی ارائه کند و بخواهد آن را پیاده نماید و معتقد باشد رفاه جامعه‌ی عراق را محقق خواهد کرد؟!

آیا دست‌‌کم از آن‌ها کلی‌ گویی‌هایی در این خصوص شنیدید؟! چه برسد به جزئیات؟!

آیا شنیده‌اید که یکی از آن‌ها (به‌عنوان مثال‌) بگوید با استفاده از سرمایه‌داری و اقتصاد بازار آزاد آزادی‌هایی را به ارمغان می‌آورد که فریدمن و هایک[1] نظریه‌پردازی کرده‌اند و در آمریکا و بیشتر دولت‌های غربی پیاده شده است؟!

آیا شنیده‌اید یکی از آن‌ها بگوید با اقتصاد مبتنی بر دولت (اقتصاد سوسیالیستی)، تأمین اجتماعی به ارمغان آورده خواهد شد؟! آیا حتی شنیده‌اید یکی از آن‌ها هیچ دیدگاهی اقتصادی مطرح کرده باشد هرچند ایده‌های بیهوده‌ی بی‌ارزش بوده باشد؟!

عراق امروز اساساً کشوری است که از نظر اقتصادی از دست رفته و تباه شده است، بی‌هیچ دیدگاهی اقتصادی و آنچه امروز وجود دارد تنها گروهی حسابگر است که بر اساس فعل‌ و‌ انفعالات آنی و زودگذر رفتار می‌کنند نه فراتر، مثل بردن عراقی‌ها زیر قرض بانک‌های دولتی.

این دست‌کم برآوردی است که بنده با استفاده از زیرنظر‌ گرفتن رفتار اقتصادی حکومت عراق از سال 2005 تا امروز به دست آورده‌ام.

و فراتر از این شکست و ناتوانی در اداره‌ی اقتصاد ما دزدی‌ها و غارت‌های مفتضح را شاهد هستیم، به‌ طوری که همگان آن را درک کرده‌اند و حتی خود سارقان هم به آن اعتراف می‌کنند تا آنجا که کار به جایی رسیده است که آنچه دولت قانون و حزب الدعوة نامیده می‌شود برای اصلاح اوضاع به تلاش می‌پردازند و با وقاحت تمام در جست‌وجوی دزد و فاسد هستند تا او را بازخواست کنند و اموال چپاول‌ شده را بازگردانند.

گویا کسانی که بر عراق حکومت می‌کرده و هنوز هم حکومت می‌کنند عده‌ای هستند که از مریخ آمده‌اند و کسی آن‌ها را نمی‌شناسد و رهبران حزب الدعوة و دولت قانون و دیگرانی که احزاب سیاسی‌‌ اسلامی نامیده می‌شوند نیستند.

مثلی عراقی است که می‌گوید: «نان را به نانوایش بده حتی اگر نصفش را بخورد.» متأسفانه نان عراق در اختیار کسانی است که نان را نمی‌شناسند و بدتر اینکه همه‌‌اش را خورده و چیزی از آن را باقی نگذاشته‌اند نه برای فقیر، نه یتیم و نه حتی برای معالجه‌ی کودک سرطانی!


Ahmed Alhasan احمدالحسن:
خداوند پاداش همۀ شما را در شهادت صدیقۀ طاهره، فاطمه‌ی زهرا بزرگ بدارد.


حسن الجبر:
در حال حاضر می‌بینیم بیشتر کشورها وقتی وارد فاز اجرایی انتخابات می‌شوند کاندیداها نقشه‌ی کاربردی یا طرح‌های عملیاتی خود را که در آینده به کار خواهند گرفت ارائه می‌کنند (چه از نظر اقتصادی و چه امنیتی‌) با هدف تأمین رفاه اقتصادی، امنیتی و اجتماعی مردم.

به جز عراق و حاکمان عراق که به حکومت می‌رسند تا فقط حکومت کنند و تسلط داشته باشند، بدون هیچ دیدگاه اقتصادی یا امنیتی و نتیجه اینکه فساد در همه‌ی پرونده‌های امنیتی، اقتصادی و اجتماعی دیده می‌شود.

Ahmed Alhasan احمدالحسن:
عزیز من، شیخ حسن الجبر، خداوند تو را زنده بدارد.
شما با آن‌ها بوده‌ای و به حال آن‌ها و نتیجه‌ی کارهایشان آگاه‌تری.


ولید العبیدی:
سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما ای آقا و مولای من!
خداوند پاداش شما را در شهادت مادرتان زهرا(س)، اولین مدافع وصیت مقدس‌ بزرگ بگرداند.
آقای من،‌ ما همراه شما بر عهد و پیمان باقی می‌مانیم، ان‌شاء‌الله به نیرو و قوت او هیچ نیرویی نیست مگر با خدا.

Ahmed Alhasan احمدالحسن:
و علیکم السلام و رحمة الله و برکاته.
عزیز من، خداوند تو را زنده بدارد.
خداوند پاداش‌های شما را بزرگ بگرداند و اعمالتان را بپذیرد.

  • تاریخ انتشار پیام در صفحه فیس‌بوک سید احمد الحسن(ع): 14 فوریه 2017

پی‌نوشت:
[1] – میلتون فریدمن (1912 تا 2006) اقتصاددان آمریکایی. پشتیبانی او از اقتصاد بازار آزاد معروف است. او در سال 1962 به کاستن نقش حکومت در اقتصاد اشاره کرد و در سال 1976 جایزه‌ی نوبل در اقتصاد را به دست آورد.

فردریش هایک (1899 تا 1992) اقتصاددان اتریشی است و با دفاع خود از سرمایه‌داری مبتنی بر بازار آزاد و نقد بر تفکر اشتراکی (مخالفت با سوسیالیسم) در گذشته شناخته می‌شود. وی در سال 1974 جایزه‌ی نوبل اقتصاد را به‌همراه رقیبش جونار میردال به دست آورد.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا