معنی اینکه تمام قرآن در «باء» و آن «باء» همان امیرالمؤمنین علی(ع) است، چیست؟ | سوال 6 متشابهات
پرسش 6: معنی اینکه تمام قرآن در «باء» و آن «باء» همان امیرالمؤمنین علی(ع) است، چیست؟
اینکه قرآن در نقطهی «باء» است و امیرالمؤمنین علی(ع) آن نقطه است، چه معنایی دارد؟
پاسخ: شکل «باء» به صورت ظرفی است که لبریز گشته، بر دیگران افاضه میکند و محتوای آن از پایینش قطره قطره میچکد. همانطور که شکل نون نیز به صورت ظرفی است که از بالایش فیض را دریافت میکند و عِلم از مولایش قطره قطره در آن میچکد. «قُل رَّبِّ زِدْنِي عِلْمًا»[1] (و بگو: پروردگارم، بر علمم بیافزای).
خدای سبحان و متعال پیامبر کریمش حضرت محمد(ص) را با «ن» مورد خطاب قرار داده است. حق تعالی میفرماید: «ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ»[2] (نون، سوگند به قلم و آنچه مینویسند). در این آیه، قلم علی(ع) است. امام صادق(ع) میفرماید: «نْ اسم رسول الله(ص) است و قلم اسم امیرالمؤمنین(ع) میباشد».[3]
قلم، جوهر را از «ن» میگیرد و آن را به کتاب منتقل میکند و در آن مینویسد. قلم را احوالی است؛ ساعتی نون است و ساعتی باء. ساعتی نقطهی نون است و ساعتی نقطهی باء. امیرالمؤمنین(ع) نیز همینگونه است؛ ایشان باب رسول الله(ص) و باب شهر علم است و از او بر خلق افاضه میشود، پس او باء و نقطهی باء است[4] و قلم و جوهری است که قلم (آن جوهر را) با خود حمل میکند.
برای نقطه (نیز) احوالی وجود دارد؛ نقطه، فیض نازل شده از خداوند بر پیامبر(ص) و از پیامبر(ص) بر علی(ع) و از علی(ع) بر خلق است. نقطهی نازل شده از سوی خدا بر پیامبرش قرآن است، و پیامبر(ص) همان «ن» و نیز نقطهی نون میباشد.
سپس پیامبر نسبت به علی(ع) مانند باء و نقطهی باء است و علی نسبت به پیامبر(ص) مانند «ن» و نقطهی نون است و علی نسبت به خلق، مانند باء و نقطهی باء میباشد.
پی نوشت ها:
[1]– طه: 114.
[2]– قلم: 1.
[3]– مستدرک سفینة البحار شیخ علی نمازی: ج 8 ص 582 و 583.
[4]– حدیثی از امیرالمؤمنین(ع) روایت شده است: «علوم هستی جملگی در قرآن است و تمام علوم قرآن در سبع مثانی (فاتحه) و علوم سبع مثانی در بسمله و علوم بسمله در نقطه است و من آن نقطه هستم». چهل حدیث شیخ ابراهیم خویی: ص 231.