کتاب پیک صفحه (مجموعه پیام‌های صفحه فیس‌بوک سید احمد الحسن)

تسلیت به‌مناسبت شهادت امیر‌المؤمنین(ع)

ای مرادی:
انتقام چه‌ چیزی را از علی گرفتید؟
هرگز هیچ بدی‌ای در مخیله‌اش نچرخید و هیچ جایی در آن نیافت!
شما به او بدی می‌کردید در حالی که او به شما نیکی می‌کرد!

در هنگام نماز برای آزار‌دادنش پشت سرش می‌ایستادید. در برابرش می‌ایستادید و خطاب به او می‌گفتید:
«لئِنْ أَشْرَکتَ لَیحْبَطَنَّ عَمَلُک وَ لَتَکونَنَّ مِنَ الْخاسِرینَ» (اگر شرک بورزى حتماً عملت تباه خواهد شد و مسلماً از زیانکاران خواهى شد).[1]

او را تکفیر کردید، ناسزایش گفتید؛ ولی او مجازاتتان نکرد!

بر جهل و نادانی شما شکیبایی می‌ورزید و با این سخن خداوند به خودش صبر می‌داد:
«فاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللهِ حَقٌّ وَ لا یسْتَخِفَّنَّک الَّذینَ لا یوقِنُون‏» (پس صبر کن که وعده‌ی خدا حق است و مبادا آنان که یقین ندارند تو را به ناشکیبایی و سبک‌سری وادارند).[2]

خداوند پاداش شما را بزرگ بگرداند. آنچه را که در سال 2015 منتشر نمودم تکرار می‌کنم:
«سلام و رحمت و برکات خداوند بر شما.
در مثل چنین روزهایی یکی از خوارج (یعنی عبد‌الرحمن بن ملجم منافق‌) بر سر مبارک امام علی(ع) ضربتی زد؛ در حالی که او در محراب بود و امام در اثر این ضربه، به شهادت رسید.

خداوند خوارج اول‌الزمان و خوارج آخر‌الزمان را لعنت کند، سفیهانی که سوار‌ شدن شیطان بر خود و فرماندهی‌اش را تا آنجا که بخواهد آسان می‌گردانند. اینان ستوران ابلیس و سپاهیانش هستند. شیطان در دهان‌هایشان آب دهان انداخت تا با بی‌خردی و کلام او لب به سخن بگشایند و در عقل‌های متعفن آنان لانه کرد تا او را به خواسته‌اش برسانند و سوارشان شد تا با سپاه خدا و اولیای خدا به نبرد برخیزند.

ملعون‌هایی که با دین، در پی دنیا هستند یا دین خود را به دنیای دیگران می‌فروشند. آن‌ها باقی نخواهند ماند و از انتقام و لعنت خدا رهایی نخواهند یافت لعنتی که دامن‌گیرشان است و نابودشان می‌کند.
آنچه را که پیش‌تر منتشر کرده بودم بازنشر می‌کنم:

«بسم الله الرحمن الرحیم
و الحمد لله
سلام علیکم و رحمة الله و برکاته.

در مثل چنین روزهایی زندگانی علی بن ابی‌طالب (صلوات خدا بر او) خاتمه یافت، زندگانی سرشار از درد و رنج که در آن هیچ آسایشی ندید.

وقتی کودک بود فرصت نیافت تا همچون هر کودک دیگری (که از دوران کودکی خود بهره می‌برد‌) بازی کند.
خداوند چنین اراده فرمود که پرورش‌دهنده‌ی او را یک پیامبر مبعوث فرماید تا آن حضرت خود را در مشاجره‌های کلامی ببیند، (مشاجره‌هایی) که بیشتر اوقات به پرتاب سنگ و حتی گاهی به پاره‌کردن شکم‌ها با نیزه منجر می‌شد.

در چنین اوضاع و احوالی به دوران جوانی رسید تا خود را ناگزیر ببیند از اینکه شمشیری به دست می‌گیرد و از دین جدید و پیامبر خود و ایمان‌ آورندگان به او دفاع می‌کند. پیش از اینکه محمد(ص) رحلت کند خداوند علی را جانشین و خلیفه‌ی خود در زمینش بعد از خلیفه‌ی خود محمد منصوب فرمود؛ همان ‌طور که سنت همیشگی و جاری خدا این‌چنین بوده است.

محمد وفات کرد و به این ترتیب علی خود را ناگزیر چنین دید که حق الهی خود را (که قوم برای غصب‌ کردنش جمع شده بودند‌) درخواست نماید، درخواستی که باعث شد قوم بر وی یورش آورند و سپاهیان و گروه‌های خود را جمع کنند تا به منزلش هجوم برده ایشان را با طناب بسته بکشند و حضرتش را تضعیفش کنند، مورد اهانت قرار دهند و باعث آزار و اذیت همسر بزرگوارش فاطمه دخت محمد(ص)[3] شوند که (بنا به روایت صحیح‌) هرکس او را آزار دهد پدرش پیامبر خدا محمد را آزرده و خشم خدای سبحان را برافروخته است.[4]

فاطمه درگذشت و علی بیش از بیست سال مظلومانه خانه‌نشین باقی ماند.
اشتباهات فزونی یافت و فریادهای مظلومان بلند شد و بعد از آن سه نفر، مردم برای وضعیتی که در آن به سر می‌بردند راه‌حلی جز علی پیدا نکردند.

شیطان با سه جنگ با او رو‌به‌رو شد. سپاهیانی از تمامی شیاطین زمین گرد آورد: یک بار آن‌ها را عایشه رهبری می‌کرد، یک بار معاویه و ابن‌عاص و در انتها خود شیطان آن‌ها را رهبری کرد. این جنگ‌ها هنوز به پایان نرسیده بود که علی(ع) خون‌آلود در بسترش بود.

سلام بر تو ای اباالحسن به مقدار آن دردها و رنج‌هایی که جرعه‌جرعه نوشیدی.

سلام بر تو ای اباالحسن؛ چقدر سبقت گرفتى و آیندگان پس از خود را چه بسیار به دشواری افکندى. به‌ راستی که سوگ تو در آسمان‌ها بزرگ است و ماتم تو مردم را در هم کوفته است. همه از خداییم و به‌ سوی او بازمی‌گردیم.

خداوند پاداش‌های شما را در یاد مصیبت امیر‌المؤمنین علی بن ابی‌طالب (صلوات خدا بر او) بزرگ بدارد.»

  • تاریخ انتشار پیام در صفحه فیس‌بوک سید احمد الحسن(ع): 13 ژوئن 2017


ابو محمد الحسیناوی:
و علیکم السلام و رحمة الله و برکاته.
خداوند پاداش شما بزرگ بگرداند، ای سید و مولای من!
آقای من، ظلم و ستم این‌ها عیان شده است؛ اما مردم چشمان خود را بسته‌اند!

بنده (خادم شما‌) در میادین جنگ، شاهد ظلم و ستم این خوارج آخرالزمان بوده‌ام. بسیاری از رزمندگان در اثر جراحتی ساده می‌میرند؛ چون حتی امدادگران میادین جنگی نیز وجود ندارند و امدادهای اولیه‌ی ساده هم پیدا نمی‌شود. دوستم در اثر یک جراحت در کتف و یک جراحت در پایش درگذشت.

از خدا می‌خواهم به حق مصیبت امیر‌المؤمنین به‌زودی زود شما را تمکین عطا فرماید تا این امت، از (شر) خوارج آخرالزمان رهایی یابند.
آقای من، درخواست بنده این است که برای این بنده‌ای که در حق سرورش کوتاهی کرده دعا فرمایید.

Ahmed Alhasan احمدالحسن:
و علیکم السلام و رحمة الله و برکاته.
عزیز من، خداوند تو را زنده بدارد.
خداوند شما را یاری کند و بر این ستمگران قاتل پیروزی عطا فرماید.
از خدای سبحان می‌خواهم شما را (به سلامت‌) به خانواده و دوستدارانتان بازگرداند و به فضل و منت خود سبحانش، حفظتان فرماید.

  • تاریخ انتشار پیام در صفحه فیس‌بوک سید احمد الحسن(ع): 22 ژوئن 2017

پی‌نوشت‌ها:
[1]. زمر، 65.
[2]. روم، 60.

[3] . به عنوان مثال نگاه کنید به: کتاب امامت و سیاست، ابن‌قتیبه، ج‌1، ص‌19 تحقیق الزینی؛ تاریخ بلاذری، ج‌1، ص 587؛ تاریخ طبری: ج‌2، ص‌443؛ الاستیعاب، ابن‌عبد البر، ج‌3، ص‌975.

[4] . نگاه کنید به: من لا یحضره الفقیه، صدوق، ‌ج‌4، ص‌125؛ صحیح بخاری، ج‌4، ص210، باب مناقب مهاجرین و فضیلت‌شان؛ صحیح مسلم، ج7، ص141، باب فضائل فاطمه؛ مسند احمد، ج4، ص5.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا