• يماني آل محمد (عليه السلام) فرمود : در کلامم تدبر کنيد ، اي کساني که ادعاي طلب و جستجوي حق را مي‌ کنيد . آمده‌ ام تا بر حق شهادت دهم . و حق را روشن کنم . هرگز نيامده ام تا مردم از من تبعيت کنند . هدفم روشن کردن حق ، و جدا کردن باطل است . پس به همين خاطر مي‌ گويم : کسي از من توقع سازش و چاپلوسي نداشته باشد . هيهات که ما حتي مقداري از حق را فروگذاريم ، و قسمتي از باطل را رها سازيم ، براي آن که کسي ما را بخواهد ، يا کسي را راضي کنيم ، که براي ابرار هيچ چيزي بهتر از آنچه نزد خداوند است نمي باشد

کتاب مقدس چه قانونی را برای شناخت حجت های الهی معرفی می نماید؟ (1)

Yas_313

New Member
کتاب مقدس چه قانونی را برای شناخت حجت های الهی معرفی می نماید؟

فرستادگان الهی در هر زمان به یک قانون ثابت و همیشگی برای اثبات حقانیت خود احتجاج می کردند. این قانون در هر فرستاده ای که از سوی خداوند است، وجود دارد و آن عبارت است از:

اول: احتجاج به نصوص و مکتوبات فرستادگان گذشته
دوم: داشتن علم و حکمت، بگونه ای که سایرین از آوردن چنین حکمتی عاجز باشند.
سوم: دعوت به حاکمیت خداوند و اقرار به آن.

و این سه، قوانینی هستند که مسیر شناخت فرستاده خداوند را هموار می نمایند و کمک می کنند تا مدعیان راستین را از مدعیان دروغین تشخیص دهیم. در ادامه با ذکر مثال از کتاب مقدس، این قوانین را اثبات خواهیم نمود.

یکی از این قوانین ثابت «وصیت» است. فرستادگان الهی برای اثبات حقانیت خویش از طریق نصوص و مکتوبات فرستادگان پیش از خود، بر مردم زمان خویش دلیل می آوردند؛ و مردم نیز به واسطه نصوصی که در کتب انبیاء وجود داشت به حقانیت ایشان پی میبردند. به آیه زیر توجه کنید:

یوحنا 5 : 45
[عیسی گفت:] زیرا اگر موسی را تصدیق می‌کردید، مرا نیز تصدیق می‌کردید چونکه او درباره من نوشته است.

عیسی مسیحی یهودیان را به وجود نصی که در تورات و در رابطه با حقانیت وی آمده است یادآور می سازد. او به دلیل اهمیت این قانون، این سخن را بر زبان آورد. همچنین نمونه ای دیگر از احتجاج عیسی را مشاهده نمایید:

لوقا 4 : 16 – 19
۱۶ و به ناصره جایی که پرورش یافته بود، رسید و بحسب دستور خود در روز سَبَّت به کنیسه درآمده، برای تلاوت برخاست. ۱۷ آنگاه صحیفه اشْعیا نبی را بدو دادند و چون کتاب را گشود، موضعی را یافت که مکتوب است ۱۸ «روح خداوند بر من است، زیرا که مرا مسح کرد تا فقیران را بشارت دهم و مرا فرستاد تا شکسته دلان را شفا بخشم و اسیران را به رستگاری و کوران را به بینایی موعظه کنم و تا کوبیدگان را آزاد سازم، ۱۹ و از سال پسندیده خداوند موعظه کنم.» ۲۰ پس کتاب را به هم پیچیده، به خادم سپرد و بنشست و چشمان همه اهل کنیسه بر وی دوخته می‌بود.

و همچنین آیه زیر شاهدی بر اهمیت نص در بین حواریون می باشد:

یوحنا 1 : 45
فیلپس نتنائیل را یافته، بدو گفت: «آن کسی را که موسی در تورات و انبیا مذکور داشته‌اند، یافته‌ایم که عیسی پسر یوسف ناصری است.»

همچنین یحیی به کتاب اشعیا احتجاج نمود:

یوحنا ۱ : ۲۳
[یحیی] گفت: «من صدای ندا کننده‌ای در بیابانم که راه خداوند را راست کنید، چنانکه اشعیا نبی گفت»

در واقع یحیی با این سخنش به آیه ای از عهد قدیم که در ارتباط با خویش بود احتجاج می کرد:

اشعیا ۴۰ : ۳
صدای ندا کننده‌ای در بیابان، راه خداوند را مهیا سازید و طریقی برای خدای ما در صحرا راست نمایید.

از نمونه فرمان های الهی برای انجام وصیت و بشارت به آمدن رسولان بعدی در کتاب مقدس بدین شرح است:

فرمان الهی به موسی نبی برای انجام وصیت و تعیین یوشع بن نون به عنوان وصی:

تثنیه 31: 14
و خداوند به‌ موسی‌ گفت‌: «اینك‌ ایام‌ مردن‌ تو نزدیك‌ است‌؛ یوشع‌ را طلب‌ نما و در خیمة‌ اجتماع‌ حاضر شوید تا او را وصیت نمایم‌.» پس‌ موسی‌ و یوشع‌ رفته‌، در خیمة‌ اجتماع‌ حاضر شدند.

فرمان الهی به ایلیای نبی برای تعیین الیشع بن شافاط به عنوان نبی:

1پادشاهان 19 : 16
و ییهُو ابن نِمْشی را به پادشاهی اسرائیل مسح نما، و اَلِیشَع بن شافاط را که از آبَل مَحُولَه است، مسح کن تا به جای تو نبی بشود.

بشارت سموئیل نبی به داود نبی و لزوم تبعیت از سخن سموئیل نبی:

اول تواریخ 11: 1-3
و تمامی اسرائیل نزد داود در حَبْرُون جمع شده، گفتند: «اینک ما استخوانها و گوشت تو می‌باشیم ! و قبل از این نیز هنگامی که شاؤل پادشاه می‌بود، تو اسرائیل را بیرون می‌بردی و درون می‌آوردی؛ و یهُوَه خدایت تو را گفت که: تو قوم من اسرائیل را شبانی خواهی نمود و تو بر قوم من اسرائیل پیشوا خواهی شد! و جمیع مشایخ اسرائیل نزد پادشاه به حَبْرُون آمدند و داود با ایشان به حضور خداوند در حَبْرُون عهد بست، و داود را برحسب کلامی که خداوند به واسطة سموئیل گفته بود به پادشاهی اسرائیل مسح نمودند.

باتوجه به آیات بالا میتوان به اهمیت وصیت در کتاب مقدس پی برد. در واقع «وصیت» راهی ست به جهت شناخت فرستادگان خداوند. در واقع موضوع وجود نص و تأکید از سوی انبیاء گذشته، یکی از ارکان شناخت فرستادگان الهی می باشد.

یوحنا 7: 19-20
(عیسی گفت:) آیا موسی، تورات را به شما نداده است؟ و حال آنکه کسی از شما نیست که به تورات عمل کند. از برای چه می‌خواهید مرا به قتل رسانید؟» آنگاه همه در جواب گفتند: «تو دیو داری! ... »

آری! هنگامی که جوابی در کار نباشد تهمت ها بسوی فرستاده خداوند سرازیر می شود و این حقیقتی تلخ است که در هر زمانی اتفاق افتاده و منحصر به یک زمان خاص نمی باشد. لازم به یادآوری ست که عالمان یهودی به نام فریسیان به دقت احکام شریعت را اجرا می کردند اما منیت آنها اجازه نمیداد به آیاتی ایمان آورند که در حقانیت عیسی مسیح بود، از این رو به برخی ایمان آورده و به برخی دیگر در دل کافر بودند! و این همان نفاق است.
 

کانال تلگرام

بالا