• يماني آل محمد (عليه السلام) فرمود : در کلامم تدبر کنيد ، اي کساني که ادعاي طلب و جستجوي حق را مي‌ کنيد . آمده‌ ام تا بر حق شهادت دهم . و حق را روشن کنم . هرگز نيامده ام تا مردم از من تبعيت کنند . هدفم روشن کردن حق ، و جدا کردن باطل است . پس به همين خاطر مي‌ گويم : کسي از من توقع سازش و چاپلوسي نداشته باشد . هيهات که ما حتي مقداري از حق را فروگذاريم ، و قسمتي از باطل را رها سازيم ، براي آن که کسي ما را بخواهد ، يا کسي را راضي کنيم ، که براي ابرار هيچ چيزي بهتر از آنچه نزد خداوند است نمي باشد

خوشبختی واقعی را با غذای روح تجربه کنیم

  • شروع کننده موضوع zamane13
  • تاریخ شروع

zamane13

Guest
غذا، از ابتدایی‌ترین نیازهای جسم انسان و بلکه تمام موجودات زنده است. به‌طوری که می‌توان گفت انسان‌ها با غذا زنده‌اند و چه بسیار انسان‌هایی که از نبود غذا می‌میرند و این قانونی است برای جسم انسان که با غذا زنده است.

خوشبختی واقعی را با غذای روح تجربه کنیم...آنچه احتیاج روح را رفع می‌کند وبه او قوّت و نیرو می‌بخشد ،ماده و مادیات نیست؛ بلکه معنویات است.


این از ناحیۀ جسم انسان است که نیاز به غذا دارد. این انسان روحش نیز مانند جسمش محتاج تغذیه است. اگر به جسم انسان غذا نرسد لاغر می‌شود و اگر مدتی نرسیدنِ غذا ادامه پیدا کند، بدن می‌میرد و از بین می‌رود. اگر به روح نیز غذا نرسد لاغر و ناتوان می‌شود و اگر ادامه پیدا کند، روح می‌میرد.

غذای روح البته از جنس گندم و برنج و روغن نیست؛ غذای روح علم و ایمان و یاد خداست.


آری، آنچه احتیاج روح را رفع می‌کند و به او قوّت و نیرو می‌بخشد و آرامش و اطمینان می‌دهد، ماده و مادیات نیست؛ بلکه معنویات است.
انسان نمی‌تواند از راه پرکردن ظرفیت شکم و از راه به‌دست‌آوردن مقامات ظاهری و صورت خلاصه از راه مادیات، روح خود را راضی و خشنود سازد؛ یعنی حالتی را به وجود آورد که صددرصد از زندگی راضی باشد و به زندگی علاقه‌مند و دلگرم شود؛ زیرا مایۀ دلگرمی روح این امور نیست.

برای بعضی از مردم موجب تعجب می‌شود وقتی می‌شنوند که فلان مرد یا فلان زن که تمام وسایل زندگی برای آن‌ها فراهم است و دیگران آرزویِ داشتن زندگی‌ای همچون زندگی آن‌ها را دارند، از وضع خود ناراحت‌اند؛ تعجب می‌کنند که چرا این‌ها ناراضی‌اند؟!

ولی جای تعجب ندارد؛ چراکه پرداختن به لذات مادی و جسمانی و رهاکردن جنبه‌های احتیاج روحی نتیجه‌ای جز این ندارد.
بدون شک هرکس دلش به شعلۀ ایمانْ گرم و از برقِ امیدْ روشن نیست و به زینتِ علم و اطلاع مزیّن نباشد، نمی‌تواند واقعاً خوشبخت و راضی باشد.

سید احمدالحسن(ع) وصی و فرستادۀ امام مهدی(ع) می‌فرمایند:


«متأسفانه بیشتر مردم برای غذادادن به بدن‌هایشان کار می‌کنند و افرادی که به روحشان غذا می‌دهند، اندک هستند. بیشترِ مردم نسبت به شناخت حقیقت، اِهتمام نمی‌ورزند و نسبت به دنیا و خودشان اهتمام می‌ورزند؛ و افرادی که نسبت به شناخت حقیقت تلاش می‌کنند، اندک هستند.» [به‌نقل از شیخ حسن جبر، ۱۳آوریل‌۲۰۱۹]

امام صادق(ع) در کلامی می‌فرمایند: «اگر توانستی جز خداوند را نخوری، چنین کن.»
خب! این کلامی متشابه است و فقط حجت خدا می‌تواند مقصود این حدیث را بیان کند و دیگران هرچه بگویند تیر در تاریکی انداختن است.

از وجود مبارک یمانی موعود(ع) پرسیده‌اند معنی این حدیث چیست؟
ایشان در پاسخ فرمودند:
«یعنی اینکه در همه‌حال ذاکر خداوند سبحان‌ومتعال باشی که ذکر، غذای روح است. دیگر اینکه از غذای بدن تا آن مقدار که نیاز دارد بکاهی؛ یعنی خوردن برای قوّت‌گرفتن باشد نه از روی شهوت.

عیسی(ع) می‌فرماید: «انسان فقط با غذا زنده نمی‌ماند؛ بلکه با کلمۀ خدا نیز زندگی می‌یابد.»
به این ترتیب انسان در آسمان‌های ملکوتی به مقامات می‌رسد؛ سپس او بدون غذای جسمانی مادی، می‌خورد و می‌آشامد.»

واین امام عزیز در ادامۀ کلامشان به نکتۀ بسیار مهمی اشاره کردند و فرمودند:
«واقعیتی که مردم باید بدانند این است که (انسان با غذا می‌میرد). با غذا و شهوات، روح از ارتقا بازمی‌ماند و به تدبیر این بدن جسمانی متوجه و منحرف می‌شود و برای روح، این مشغول‌شدن به‌معنای نوعی مرگ تدریجی است؛ همان طور که ذکر و تلاش در راه خداوند سبحان‌ومتعال، نوعی حیات و پیشرفت تدریجی است.» [متشابهات، ج ۳، س ۱۰۲]

سید احمدالحسن(ع) در جای دیگری می‌فرمایند:
«حضرت عیسی(ع) می‌فرماید “بنی‌آدم نه‌تنها با غذا زنده می‌ماند؛ بلکه با کلام خداوند نیز زنده می‌ماند” و من بندۀ خداوند به شما می‌گویم که بنی‌آدم با غذا می‌میرد و با کلام خداوند زنده می‌شود.» [پاسخ‌های روشنگرانه، ج۱، س۲]



آری. کلام و یاد خداوند دل‌های مرده را زنده می‌کند. خداوند در قرآن می‌فرماید: (الا بذکر الله تطمئن القلوب) (همانا با یاد خدا دل‌ها به آرامش می‌رسد).
اما نکتۀ جالبی که سید(ع) به آن اشاره می‌کنند این است که انسان با غذا می‌میرد.
این بدان معناست که اگر آدمی به غذا و شهوات مشغول شود، مرگ تدریجی روحش را در پی دارد.
انسان سالک الی الله، با معنویات است که قوت می‌گیرد، با ذکر و یاد اهل‌بیت و نماز و دعا و استغفار است که قوت می‌گیرد. به امید اینکه صدای پای ما در ملأاعلی شنیده شود.

این مقالۀ کوتاه به بهانۀ روز جهانی غذا نوشته شده است.

نوشته خوشبختی واقعی را با غذای روح تجربه کنیم اولین بار در یمانی موعود سید احمدالحسن (ع). پدیدار شد.

ادامه مطلب...
 
ارسال کننده موضوعات مشابه انجمن پاسخ ها تاریخ ارسال
مقالات هفته نامه 0

کانال تلگرام

بالا