• يماني آل محمد (عليه السلام) فرمود : در کلامم تدبر کنيد ، اي کساني که ادعاي طلب و جستجوي حق را مي‌ کنيد . آمده‌ ام تا بر حق شهادت دهم . و حق را روشن کنم . هرگز نيامده ام تا مردم از من تبعيت کنند . هدفم روشن کردن حق ، و جدا کردن باطل است . پس به همين خاطر مي‌ گويم : کسي از من توقع سازش و چاپلوسي نداشته باشد . هيهات که ما حتي مقداري از حق را فروگذاريم ، و قسمتي از باطل را رها سازيم ، براي آن که کسي ما را بخواهد ، يا کسي را راضي کنيم ، که براي ابرار هيچ چيزي بهتر از آنچه نزد خداوند است نمي باشد

اعمال ماه ذی الحجه از روز هشتم تا آخر......

ferdos10313

مدیر بخش


اللهم صلي و سلم علي محمد و آل محمد الائمه و المهديين و سلم تسليماً کثيرا


1. روزه گرفتن، 9 روز اول اين ماه ثواب روزه تمام عمر را دارد.

2. خواندن دو ركعت نماز در دهه اول، ما بين نماز مغرب و عشاء كه در هر ركعت بعد از خواندن حمد وتوحيد، آيه زير را مي خواني:



"و واعَدنا مُوسي ثَلاثين ليله واَتممنا ها بِعشرٍ فَتَمّ ميقاتُ رَبِّه اَربعينَ ليله و قال موسي لاخيهِ هارونَ اخلُفني في قومي وَ اصلح ولا تَتَّبع سبيل المفسدينَ" (142 اعراف)

روز هشتم:

هشتم ذي الحجه روز ترويه است و اين روزي است که حجاج نيت حج تمتع مي نمايند و محرم شده از مکه سمت مني حرکت مي نمايند و شب را در آنجا بيتوته مي کنند و صبح عرفه به جانب عرفات رهسپار مي گردند.

علت نامگذاري:

ترويه در لغت به معاني زير آمده است :

سيراب کردن ، سيراب گردانيدن ، کسي را بر روايت شعر داشتن ، در کاري انديشه کردن انديشيدن ، در کار و نگريستن پايان آن را و تعجيل نکردن در جواب (لغت نامه دهخدا)
در علل الشرايع در سر ناميدن اين روز به ترويه حديثي از امام صادق عليه السلام که راوي مي گويد: از حضرت پرسيدم چرا روز ترويه را روز ترويه ناميده اند؟
حضرت فرمود: زيرا در عرفات آب نبود و حاجي ها روز هشتم ذي حجه از مکه آب برمي داشتند و به عرفات مي بردند و برخي از ايشان به بعضي ديگر مي گفتند: تروّيتم، تروّيتم
(سيراب شديد، سيراب شديد) لذا به خاطر هيمن، روز هشتم را روز ترويه ناميدند. (1)
باز نقلي ديگر آمده است که زماني که ابراهيم عليه السلام مأمور شد خانه کعبه را بسازد مکان آنرا نمي دانست در نتيجه خداوند جبرئيل سلام الله عليه را نازل کرد تا مکان خانه را براي ابراهيم مشخص کند و خداوند تعالي پايه هاي کعبه را از بهشت نازل فرمود و حجرالاسود نيز نازل شد. سپس ابراهيم براي کعبه دو در قرار داد، دري در سمت مشرق و دري در سمت مغرب که مستجار ناميده مي شود. وقتي ساخت کعبه به اتمام رسيد ابراهيم و اسماعيل حج بجا آوردند و جبرئيل در روز هشتم ذي حجه
(روز ترويه) بر آن دو نازل شد و گفت برخيزيد و آب جمع آوري کنيد، چون در زمين عرفات آبي وجود ندارد. بهمين دليل اين روز، روز ترويه (يعني ذخيره کردن آب) ناميده شد. سپس ابراهيم گفت پروردگارا اين شهر را محلي امن قرار بده و اهل آن را از ميوه ها بهره مند کن...(سوره ابراهيم/35)
امام صادق (عليه السلام) فرمود: منظور از بهره مندي از ثمرات، ثمره قلوب يعني محبت مردم و تمايل آنها نسبت به مکه است تا بسوي آن بروند.(2)
همانطور که آشکار گرديد وجه تسميه يوم الترويه يا روز ترويه در کلام امامان معصوم برداشتن و ذخيره نمودن آب در روز هشتم ذي حجه مي باشد.
از ابن عباس نقل شده که حضرت ابراهيم عليه السلام در خواب ديد که فرزندش را سر مي برند. فأصبح بروي يومه أجمع
«پس صبح بيدار شده و همه آن روز را مي انديشيد» که آيا خواب او امري است از جانب خدا يا نه؟ از اين رو آن روز ترويه ناميده شد، پس از آن در شب دوم در خواب ديد فلّما أصبح عرف أنّه من الله «چون صبح شد دانست که آن از جانب خداست» از اين رو آن روز عرفه ناميده شد.(3)

منزلت روز ترويه :

روز ترويه يکي از ارزشمندترين روزهاي زمان برشمرده شده است که خود آداب و اعمال مخصوصي دارد. رسول خدا صلي الله عليه و آله فرمود: خداي تبارک و تعالي از هر چند چهار شماره برگزيد، از فرشتگان: جبرئيل و ميکائيل و اسرافيل و عزرائيل و از پيغمبران چهار نفر براي مبارزه بوسيله شمشير: ابراهيم و داوود و موسي و من و از خاندانها چهار خاندان که فرمود: خاندان آدم و نوح و خاندان ابراهيم و خاندان عمران را بر جهانيان برگزيد و از شهرها چهار شهر برگزيد و فرمود: سوکند به تين و زيتون و طورسينين و اين بلد امين پس مقصود از تين مدينه است و از زيتون بيت الممقدس و از طورسينين کوفه و از بلدامين مکه و از زنها چهار زن برگزيد: مريم و آسيه و خديجه و فاطمه سلام الله عليها و از اعمال حج چهار عمل را برگزيد: قرباني کردن و صدا به لبيک بلند کردن و احرام و طواف و ازماهها چهار ماه که ماههاي حرامند برگزيد: رجب و شوال و ذي القعده و ذي الحجه و از روزها چهار روز برگزيد: روز جمعه و روز ترويه (هشتم ذي حجه) و روز عرفه و روز عيد قربان.(4)
شيخ صدوق در امالي آورده است که از جمله اعمال مستحبي حج اينکه روز ترويه از هنگام زوال شمس تا شب را درک کند تمام حج تمتع را درک کرده است.(5)
طبق اين روايات منزلت روز ترويه تا جائي است که درک آن مساوي با درک تمام حج انگاشته شده است، چرا که روز ترويه در اصل آماده شدن براي وردود به عرفات و عيد قربان است
.

اعمال اين روز :

محمدبن ابي عمير از يکي از يارانش از امام صادق عليه السلام نقل کرده است که فرمود: روزه روز ترويه کفاره گناهان يک سال و روزه روز عرفه کفاره گناهان دو سال است.(6)
محدث قمي در مفاتيح الجنان روزه اين روز را برابر با کفاره شصت سال برشمرده است و آورده است که شيخ شهيد غسل اين روز را مستحب دانسته است.


وقايع اين روز:

در اين روز؛ فرستادن نامه امام حسين عليه السلام به کوفه پس از شهادت مسلم بن عقيل:
بسم الله الرحمن الرحيم: از طرف حسين بن علي بسوي برادران مؤمن و مسلمان
سلام عليکم
.... من روز سه شنبه هشتم ماه ذي حجه که روز ترويه است از مکه معظمه بسوي شما حرکت نموده ام. موقعي که فرستاده من بر شما وارد شد در کار خود شتاب کنيد و کوشا باشيد زيرا من در همين روزها نزد شما خواهم آمد
و السلام عليکم و رحمت الله و برکاته.
مورخين خروج اما حسين عليه السلام از مکه به سمت کوفه را هشتم ذي حجه يعني روز ترويه نگاشته اند که اکنون به بررسي آن مي پردازيم.

ديدگاه فقها:

از ديدگاه فقهي اين سخن مشهور که امام حسين عليه السلام حج خود را نيمه تمام گذاشت سخن نادرست است زيرا امام عليه السلام در روز هشتم ذي حجه (يوم ترويه) از مکه خارج شد، در حالي که اعمال حج که با احرام در مکه و وقوف در عرفات شروع مي شود از شب نهم ذي حجه آغاز مي شود، بنابراين امام عليه السلام اصولاً وارد اعمال حج نشده بود تا آن را نيمه تمام گذارد. ايشان در هنگام ورود به مکه عمره مفرده انجام داد. البته مشهور است در برخي از کتابها مانند ارشاد شيخ مفيد آمده که حضرت حج خود را تبديل به عمره کرد و طواف و سعي انجام داد و از احرام بيرون آمد بدليل اينکه قادر نبود حج خود را تمام نمايد که اين نظر بعيد است.
روايتي نيز از امام صادق عليه السلام ذکر شده است که فرمود: قد اعتمر الحسين بن علي عليه السلام في ذي الحجه ثم راح يوم الترويه الي العراق و الناس يروحون الي مني و لا بأس باعمره في ذي الحجه لمن لا يريد الحج(7): امام حسين عليه السلام در ماه ذي الحجه عمره انجام داد و سپس در روز ترويه
(هشتم) به سوي عراق حرکت کرد و کسي که نمي خواهد حج انجام دهد مي تواند عمره انجام دهد. که مي توان دلايل اين خروج را بطور خلاصه چنين ذکر نمود: 1- خطر جاني 2- شکسته نشدن حرمت بيت الله الحرام.
ايشان به عبدالله بن زبير فرمود: به خداوند سوگند، اگر يک وجب خارج از مکه کشته شوم براي من دوست داشتني تر است تا آن که به اندازه يک وجب در داخل مکه کشته شوم به خداوند سوگند: اگر من به لانه اي از لانه جانواران پناه برم مرا از آن بيرون خواهند کشيد تا آنچه را از من مي خواهند به دست آورند.(8)




شب نهم:

كه شب عرفه است و احياء آن شب بسيار ثواب دارد و بر خواندن زيارت امام حسين(ع) ودعاهاي وارده بسيار تاكيد شده است.اين شب از ليالي متبرکه است و توبه در آن شب مقبول و دعا در آن مستجاب است و کسي که آنشب را بعبادت بسر آورد اجر صو هفتاد سال عبادت را داشته باشد و از براي آن چند عمل است:

اول: بخواند اين دعا را که روايت شده هر که بخواند آن را در شب عرفه و يا در شبهاي جمعه خداوند بيامرزد او را:

اللهُمَ يَا شَاهِدَ کُلِ نَجويي و مَوضِعَ کُل ِ شَکوي وَ عالِمَ کُلِ خَفية...(براي اين دعا به مفاتيح الجنان مراجعه کنيد)

دوم:بخواند هزار مرتبه تسبيحات عشر که سيد ذکر فرموده و در اعمال روز عرفه در مفاتيح ذکر شده است

سوم:بخواند دعاي اَللهُمَ مَن تَعَبّا و تَهيّا...(براي اين دعا به مفاتيح الجنان مراجعه کنيد)

چهارم: زيارت کند امام حسين عليه السلام و زمين کربلا را و بماند در آنجا تا روز عيد تا آنکه از شر آن سال نگاه داشته شود.



روز نهم:

روز عرفه است كه غسل، زيارت امام حسين (ع) و خواندن دعاي عرفه تاكيد شده است و بعد از نماز عصر قبل از خواندن دعاي عرفه دو ركعت نماز زير آسمان بجا آوردن واعتراف به گناهان نمودن و از حق تعالي طلب آمرزش نمودن كه سبب آمرزيده شدن گناهان مي گردد.

شب دهم:

شب عيد قربان است. كه خواندن زيارت امام حسين(ع) و خواندن دعاي مخصوص شب جمعه وارد شده است.

روز دهم:

روزعيد قربان است .غسل ،نماز عيد قربان و خواندن دعاهاي چهل و هشتم وچهل وششم صحيفه سجاديه بسيار تاكيد شده است. همچنين خواندن دعاي ندبه وخواندن تكبير مخصوص اين روز كه در ذيل آمده است:



"الله اكبر،الله اكبر،لا الله الا الله والله اكبر الله اكبر ولله الحمد ،الله اكبر علي ما هدينا،الله اكبر علي ما رزقنا من بهيمةِالانعام و الحمد لله علي ما ابلانا"



شب و روز هيجدهم:

شب و روز عيد غدير خم است كه اعمال بسيار وارد شده است، و از آن جمله، غسل، زيارت امير المومنين علي (ع) بسيار تاكيد شده است.همچنين عقد اخوت و برادري.

روز بيست وچهارم:

روز مباهله است. و غسل، روزه وخواندن دعاي مباهله در اين روز بسيار فضيلت دارد.

روز آخر:

اين ماه نماز مخصوصي دارد که دو رکعت نماز، در هر رکعت حمد يک مرتبه و سوره توحيد و آية الکرسي هر يک ده مرتبه خوانده شود و بعد از نماز بگويد:
" اللهمَّ ما عملت في هذه السنة من عمل نَهَيتَني عَنهُ و لَم تَرضَهُ وَ نَسيتُهُ وَ لَم تَنسَهُ وَ دَعَوتَني الي التَّوبَةِ بَعدَ اجتِرائي عَليکَ اللهمَّ فَانّي اَستَغفِرُکَ مِنهُ فَاغفِرلي وَ ما عَمِلتُ مِن عَمَلٍ يقَرِّبُني اِليکَ فَاقبَلهُ مِنّي وَ لا تَقطَع رَجائي مِنکَ يا کريم."
وقتي فرد اين دعا را خواند شيطان گويد: واي بر من هر چه در حق اين فرد، در اين سال سختي کشيدم، همه را با اين دعا خراب کرد، و شهادت مي دهد که او سال گذشته را به خير ختم نمود.



پي نوشت :

1-علل الشرايع ج 2 ص 399 باب 171
2-قصص النياء ص 193
3-صحيفه سجاديه ترجمه و شرح فيض الاسلام ص 322
4- خصال ترجمه مهري ج 1 ص 249
5-امالي شيخ صدوق ترجمه کمره اي ص 651، احتجاجات ترجمه ج 4 بحارالانوار ج 2 ص 391
6-ثواب الاعمال ترجمه انصاري ص 145
7-کافي ج 4 ص 536
8-وقعه الطف ص 152


----------------------------------------
----------------------------------------
والحمد لله وحده وحده وحده
 

کانال تلگرام

بالا