• يماني آل محمد (عليه السلام) فرمود : در کلامم تدبر کنيد ، اي کساني که ادعاي طلب و جستجوي حق را مي‌ کنيد . آمده‌ ام تا بر حق شهادت دهم . و حق را روشن کنم . هرگز نيامده ام تا مردم از من تبعيت کنند . هدفم روشن کردن حق ، و جدا کردن باطل است . پس به همين خاطر مي‌ گويم : کسي از من توقع سازش و چاپلوسي نداشته باشد . هيهات که ما حتي مقداري از حق را فروگذاريم ، و قسمتي از باطل را رها سازيم ، براي آن که کسي ما را بخواهد ، يا کسي را راضي کنيم ، که براي ابرار هيچ چيزي بهتر از آنچه نزد خداوند است نمي باشد

اخلاق قرآنی، نه اخلاق وهابی

  • شروع کننده موضوع fadak
  • تاریخ شروع

fadak

Guest
علاوه بر اینکه بین دین اسلام و وهابیت فرق بسیاری در عقاید وجود دارد، به‌طور کلی اخلاق قرآنی نیز با اخلاق وهابی متفاوت است.

علاوه بر اینکه بین دین اسلام و وهابیت فرق بسیاری در عقاید وجود دارد، به‌طور کلی اخلاق قرآنی نیز با اخلاق وهابی متفاوت است

«عدالت‌داشتن با دشمنان»


احمدالحسن فرمود:

«خدای متعال فرمود: (اى کسانى که ایمان آورده‏اید، براى خدا به داد برخیزید در حالی که به عدالت گواهی می‌دهید، و نباید دشمنىِ گروهى، شما را بر آن دارد که عدالت پیشه نکنید. عدالت داشته باشید که به تقوا نزدیک‌تر است، و از خدا پروا داشته باشید، که خدا به آنچه انجام مى‏دهید آگاه است) [مائده، ۸]

دلیل بر اینکه قرآن از سوی خداوند است، حکمت والایی است که قرآن آورده. از نظر بنده همین سخن حق تعالی که «عدالت پیشه کنید که این به تقوا نزدیک‌تر است» به‌تنهایی کافی است تا ثابت کند قرآن از سوی خداوند است.

عدالت پیشه کنید که این به تقوا نزدیک‌تر است…


محمد با ناملایمات و دشمنی بسیاری از افراد پیرامونش احاطه شده بود؛ زیرا آن حضرت ـ‌از دید آن‌ها‌ـ آمده بود تا شکوه و بزرگی یا سلطۀ دینی یا حکومت دنیوی آن‌ها را نابود کند؛ علاوه بر منافقانی که درصدد به‌دام‌انداختن آن حضرت بودند.

ملاحظه می‌کنیم که آن حضرت این کلمات را آورد؛ کلماتی که به او و پیروانش دستور می‌دهد با دشمن به عدالت و انصاف رفتار کند، حتی در سخن‌گفتن.

عدالت پیشه کنید که این به تقوا نزدیک‌تر است…


آیا می‌خواهید میزان حکمت نهفته در این آیه را بدانید و اینکه این آیه دربردارندۀ چه معنای بزرگی در نبرد با نفْس و «من» یا روزه در بالاترین درجاتش است؟ اعمال خود را به آن عرضه بدارید.

به خودتان بنگرید و اینکه با دشمنتان یا کسی که دشمنی خود را با شما علنی می‌کند چگونه رفتار می‌کنید و نفْستان چه دستوری به شما می‌دهد.


آیا با کسی که با شما دشمنی می‌کند به عدالت و انصاف رفتار می‌کنید؟ ‌آیا از دروغ‌بستن و افترا‌زدن بر او خودداری می‌کنید؟ آیا او را فقط به همان چیزی که هست توصیفش می‌کنید؟ آیا اگر او کار خوبی کرد می‌گویید کار خوبی انجام داد، همان‌طور که به‌دنبال شکار هر خطایی از او هستید یا از هر کاری، برای او گناهی نابخشودنی می‌سازید؟!

آیا می‌خواهید بدانید عمل‌کردن به این آیه چقدر دشوار است؟


بنگرید بیشتر مردم چگونه با دشمنان خود رفتار می‌کنند. خواهید دید بیشترشان مخالفان خود را تحمل نمی‌کنند و آن‌ها را با زشت‌ترین اوصاف، افتراها و دروغ‌ها توصیف می‌کنند.

پس با کسانی که با آن‌ها دشمنی می‌کنند چگونه رفتار خواهند کرد!

عدالت پیشه کنید که این به تقوا نزدیک‌تر است…


[صفحۀ رسمی احمدالحسن در فیس‌بوک، ۱۷ژوئن ۲۰۱۵]

«ارزش‌های اخلاقی در قرآن»


همچنین شما می‌توانید به این آیات درباره اخلاق قرآنی که در روشنگری احمدالحسن(ع) برای مسیحیان وجود دارد دقت و تدبر کنید و این سؤال را از خود بپرسید که آیا واقعاً اسلام دین بی‌رحمی و خشونت است؟

احمدالحسن(ع) فرمود: «در کتاب مقدس، حکمت و علم و دعوت به حاکمیت خداوند وجود دارد و بیان اینکه دعوت‌کنندگان به شیطان با بی‌خردی سخن می‌گویند؛ در‌ حالی‌ که دعوت‌کنندگان به خداوند، به حکمت سخن می‌گویند و محمد(ص) با حکمت و علم آمده است.


عیسی(ع) گفت:

(… ۱۴ و شیطانی را که گنگ بود بیرون می‌کرد و چون دیو بیرون شد، گنگ گویا شد و مردم تعجب کردند. ۱۵ لیکن بعضی از ایشان گفتند که شیطان‌ها را به‌ یاری بعلزبول رئیس شیطان‌ها بیرون می‌کند ۱۶ و دیگران نیز به‌ قصد آزمودن او، خواستار آیتی آسمانی شدند. ۱۷ پس او افکار ایشان را درک کرده، بدیشان گفت: هر مملکتی که برخلاف خود منقسم شود، تباه شود و خانه‌ای که بر خانه منقسم شود، منهم گردد. ۱۸ پس شیطان نیز اگر به ضد خود منقسم شود، سلطنت او چگونه پایدار بماند…). [انجیل لوقا، فصل۱۱]

فردی که به انجیل ایمان دارد، باید متونی از قرآن را بخواند و با انصاف در آن تدبر کند. بر ‌اساس متن پیشین انجیل، آیا امکان دارد که این متون را شیطانی بدانند؛ همان ‌طور که افرادی که از محمد کینه به دل دارند، این کار را انجام می‌دهند؟

و این مثال‌هایی از اخلاق قرآنی است:


(با حکمت و اندرز نیکو به راه پروردگارت دعوت کن و با آنان به [شیوه‌اى‌] که نیکوتر است مجادله نمای. در حقیقت پروردگار تو به کسی که از راه او منحرف شده است، داناتر و او به راه‏یافتگان داناتر است). [نحل، ۱۲۵]

(و خدا را بپرستید و چیزی را با او شریک مگردانید و به پدر و مادر احسان کنید و به خویشاوندان و یتیمان و مستمندان و همسایۀ خویش و همسایۀ بیگانه و هم‌نشین و در‌راه‏مانده و بردگان خود [نیکى کنید] که خدا کسی را که متکبر و فخر‌فروش است، دوست نمی‌دارد). [نساء، ۳۶]

(و از مردم رخ برمتاب و در زمین خرامان راه مرو که خدا خودپسند لاف‌زن را دوست نمی‌دارد). [لقمان، ۱۸]

(تا بر آنچه از دست‏ شما رفته اندوهگین نشوید و به آنچه به شما داده است‏ شادمانی نکنید و خدا هیچ خود‌پسند فخرفروشی را دوست ندارد). [حدید، ۲۳]

این آیات را از سورۀ اسراء بخوانند و از خودشان بپرسند:

آیا شیطان به پرستشِ خداوند به‌تنهایی دعوت می‌کند؟ آیا شیطان به اخلاق نیکو و نیکی به پدر و مادر و فقرا و انفاق مال و کمک به فرد نیازمند دعوت می‌کند؟ و از کشتار و زنا و تجاوز به مال یتیم بازمی‌دارد و به وفای به عهد و کامل‌کردن پیمانه دستور می‌دهد؟

اگر شیطان به این اخلاق پاک دعوت می‌کند، پس به نظر آنان، خداوند سبحان‌و‌متعال به چه‌چیزی دعوت می‌کند؟

آیا این وصیت‌های همۀ پیامبران و حکمت آنان نبود که از سوی خداوند آن را بیاورند:


(معبود دیگری با خدا قرار مده تا نکوهیده و وامانده بنشینی * و پروردگار تو مقرر کرد که جز او را نپرستید و به پدر و مادر احسان کنید. اگر یکی از آن دو یا هر دو در کنار تو به سال‌خوردگی رسیدند به آن‌ها اُف مگو و به آنان پرخاش مکن و با آن‌ها سخنی شایسته بگوی * و از سر مهربانی بال فروتنی بر آنان بگستر و بگو پروردگارا آن دو را رحمت کن چنان‌که مرا در خُردی پروردند * پروردگار شما به آنچه در دل‌های خود دارید، آگاه‌‌تر است. اگر شایسته باشید، قطعاً او آمرزندۀ توبه‏‌کنندگان است *

حق خویشاوند را و مستمند و در‌راه‏مانده را به او بده و ول‌خرجی و اسراف مکن * چرا‌که اسراف‌کاران، برادران شیاطین‌اند؛ و شیطان همواره نسبت به پروردگارش ناسپاس بوده است * و اگر به امید رحمتی که از پروردگارت جویای آنی، از ایشان روی می‏‌گردانی، پس با آنان سخنی نرم بگوی* دستت را به گردنت زنجیر مکن و بسیار گشاده‏‌دستی منما، تا ملامت‌شده و حسرت‏زده بر جای مانی * بی‌گمان پروردگار تو برای هر‌که بخواهد روزی را گشاده یا تنگ می‏گرداند. در حقیقت او به بندگانش آگاه بیناست * و از بیم تنگ‌دستی فرزندان خود را مکشید. ماییم که به آن‌ها و شما روزی می‏بخشیم. آری کشتن آنان همواره خطایی بزرگ است * و به زنا نزدیک نشوید؛ چرا‌که آن همواره زشت و بد ‌راهی است * و نفسی را که خداوند حرام کرده است جز به حق نکشید و هر‌کس مظلوم کشته شود، به سرپرست وی قدرتی داده‌ایم. پس نباید در قتل زیاده‌روی کند؛ زیرا او یاری شده است * و به مال یتیم جز به بهترین وجه نزدیک نشوید تا به رشد برسد و به پیمان وفا کنید؛ زیرا‌که از پیمان پرسش خواهد شد *


و چون پیمانه می‏کنید پیمانه را تمام دهید و با ترازوی درست بسنجید که این بهتر و خوش‌فرجام‏تر است * و چیزی را که به آن علم نداری، دنبال مکن؛ زیرا گوش و چشم و قلب، همه مورد پرسش واقع خواهند شد * و در زمین به نخوت گام بر مدار؛ چرا‌که هرگز زمین را نمی‏توانی شکافت و در بلندی به کوه‌ها نمی‏توانی رسید * همۀ این کارهای بد نزد پروردگار تو ناپسند است * این از حکمت‌هایی است که پروردگارت به تو وحی کرده است و با خدای یگانه، معبودی دیگر قرار مده؛ وگرنه حسرت‏زده و مطرود در جهنم افکنده خواهی شد). [اسراء، ۲۲ تا ۳۹]

عیسی(ع) گفت:

(هر مملکتی که برخلاف خود منقسم شود، تباه شود و خانه‌ای که بر خانه منقسم شود، منهم گردد. ۱۸ پس شیطان نیز اگر به ضد خود منقسم شود، سلطنت او چگونه پایدار بماند).

آیا لازم نیست که مسیحیان این سخن را ملاک قرار دهند و با مطالب قرآن مقایسه کنند تا متوجه شوند که قرآن از سوی خداوند است.

آیا این همان مقایسۀ عیسی(ع) نیست؟ پس چرا از آن روی‌گردان هستند؟ جز آنکه به قسمتی از کتاب، ایمان داشته باشند و به قسمتی دیگر کفر ‌ورزند؟

قرآن سرشار از حکمت و دعوت به خوبی و زینت به اخلاق پاک کریمه است. چگونه چنین چیزی می‌تواند از شیطان بی‌خرد باشد که همیشه به بدی و اخلاق مذموم دعوت می‌کند؟ آیا شیطان بر ضد خودش تجزیه می‌شود؟ آیا حکومت شیطان، بر ضد خودش تقسیم می‌شود


اعتقاد دارم انسان‌ها ـ‌اگر اراده کنندـ پس قادرند بر جداسازی بین حکمت و نادانی، بین خیر و شر، بین اخلاق پاک و اخلاق مذموم).» [عقاید اسلام، خلافت محمد(ص)، دوم، علم و حکمت]

هفته نامه شماره ۹۵ را در اینجا بخوانید…

نوشته اخلاق قرآنی، نه اخلاق وهابی اولین بار در یمانی موعود سید احمدالحسن (ع). پدیدار شد.

ادامه مطلب...
 

کانال تلگرام

بالا